Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. Z., wniesionej do Sądu w dniu 12 września 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) jest postanowienie organu egzekucyjnego wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia.
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczała pełnomocnika w osobie pełnomocnika K. K., o czym poinformowano Sąd pismem z dnia 18 stycznia 2017 r.
W dniu 8 marca 2017 r. akta sprawy przejrzała ww. radca prawny.
Pismem procesowym z dnia 5 czerwca 2017 r. pełnomocnik A. Z. podtrzymała w pełni wniesioną w tej sprawie skargę, zwracając uwagę na uchybienia organów egzekucyjnych. W tych ramach pełnomocnik zwróciła się nadto o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części.
Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2017 r. Sąd, działając w trybie uproszonym, uchylił zaskarżone postanowienie.
Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a") wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpatrywanym zakresie należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2015 r. poz. 1805, dalej w skrócie: "rozporządzenie"), a to za sprawą brzmienia § 22 obowiązującego obecnie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715).
Zgodnie z jego treścią, "do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji". Postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte w dniu 12 września 2016 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) i nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., tj. do 2 listopada 2016 r.
| Zgodnie zatem z brzmieniem § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) |
|opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Z kolei w |
|myśl § 4 ust. 1 tego aktu, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie |
|może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej |
|opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w |
|przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia |
|sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w |
|celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w |
|przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych |
|budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie |
|materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań |
|świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2). Stosownie do treści § 4 ust. 3 |
|rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku |
|obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. |
|Z kolei w myśl § 21 ust. 1 rozporządzenia, opłatą maksymalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (pkt 1) |
|w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jest opłata maksymalna obliczona na podstawie § 8 (lit. a). Opłata |
|ta, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 1200 zł (lit. |
|b), a w innej sprawie – 480 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie, w którym przedmiotem skargi nie była należność pieniężna, ani nie |
|obejmowała skargi na akt wydany przez Urząd Patentowy, należy do tej trzeciej kategorii spraw, w którym opłata maksymalna za czynności |
|adwokata wynosi 480 zł. Opłata za czynności radcy prawnego, na gruncie § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi jednakże co najmniej ½ tej |
|kwoty, a więc 240 zł. Mając na uwadze § 4 ust. 2 tego aktu, nie stwierdzono okoliczności mogących mieć wpływ na podwyższenie tej |
|opłaty, w szczególności mając na uwadze fakt, że posiedzenie Sądu, na którym wydano orzeczenie kończące postępowanie, wydano bez |
|udziału stron. Ustaloną w ten sposób opłatę należy powiększyć o podatek od towarów i usług, czyli o kwotę 55,20 zł. Łączna opłata za |
|czynności radcy prawnego podjęte w ramach postępowania w pierwszej instancji wynosi zatem 295,20 zł. |
|W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji działając w oparciu o powołane wyżej przepisy rozporządzenia z 22 października 2015 r.|
|oraz art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. |