Uzasadnienie
W skardze z dnia 15 listopada 2010 r. M. S. zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tych ramach odnotował, że zastosowanie tymczasowej ochrony jest zasadne z uwagi na ważny interes strony. Wniosek nie zawierał odrębnego uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Zatem zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Trzeba w tym miejscu podkreślić, że skarżący zaakcentował, iż zastosowanie omawianej tutaj instytucji jest zasadne z uwagi na ważny interes strony.
Oceniając tak sformułowany wniosek, zasadnym jest stwierdzenie, że przesłanka, której spełnienia strona wnioskująca nawet nie starała się uprawdopodobnić, nie daje podstaw do pomyślnego dla niej rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku. Badanie skargi w kontekście ewentualnego naruszenia interesu prawnego strony skarżącej następuje dopiero w toku rozprawy przeprowadzonej przed sądem administracyjnym. Ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez pryzmat ewentualnego naruszenia interesu prawnego jest niedopuszczalna.
Godzi się nadto odnotować, iż wykonanie decyzji dotyczących świadczeń pieniężnych, ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż wszelkie zobowiązania o charakterze pieniężnym podlegać mogą restytucji.
Reasumując, nie wykazano, iż konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji może być znaczna szkoda lub też spowodowanie trudno odwracalnych skutków.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.