Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...], nr [...], którą organ ten odmówił skarżącemu G.S. rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. oraz podatku od towarów i usług za sierpień 2012 r. wyszczególnionych w piątej racie własnych decyzji z dnia [...] o numerach [...] oraz [...], które dotyczyły rozłożenia na raty zapłaty tych zaległości.
Skargę na tę decyzję organu odwoławczego skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł w dniu 13 listopada 2018 r. Z kolei w piśmie z dnia 14 stycznia 2019 r. oznajmił, że skargę tę cofa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Postępowanie w niniejszej sprawie podlega umorzeniu. Zgodnie bowiem z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a takie cofnięcie wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne (nastąpi to, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności). Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stąd jedynie dodania wymaga, że w rozpatrywanym przypadku nie została spełniona żadna przesłanka niedopuszczalności cofnięcia skargi. Należało je więc uznać za skuteczne. W konsekwencji wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.