Uzasadnienie
W piśmie z dnia 21 września 2022 r. U. S.i Z.S. (dalej: skarżący) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 27 października 2022 r., w pismach z dnia 8 listopada 2022 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numerów PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. pismo z dnia 8 listopada 2022 r. została doręczona U. S. w dniu 22 listopada 2022 r., a Z. S., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.) dalej: p.p.s.a., w dniu 29 listopada 2022 r.
Termin na usunięcie dostrzeżonego braku formalnego skargi upłynął skarżącym odpowiednio z dniem 29 listopada 2022 r. i 6 grudnia 2022 r. W tym terminie skarżący nie usunęli braku formalnego skargi.
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2023 r. sąd zawiesił postępowanie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o podjęcie uchwały mającej na celu wyjaśnienie: "Czy niepodanie przez skarżącego w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego numeru PESEL, będącej pierwszym pismem w sprawie sądowoadministracyjnej – zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. – stanowi brak formalny, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, w sytuacji gdy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych sprawy?". Sąd wskazał bowiem, że w przedmiotowej sprawie zagadnienie to ma o tyle istotne znaczenie, że skarżący na wezwanie sądu nie usunęli braku formalnego skargi poprzez podanie numerów PESEL, a numery te znajdują się w aktach administracyjnych sprawy.
W dniu 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę sygn. akt II GPS 3/22, po myśli której: "niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Przepis art. 46 § 2 pkt 1) lit. b) p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku.
Po myśli art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególny rygor w tym względzie przewiduje art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarżący zostali w prawidłowy sposób wezwani do usunięcia braku formalnego skargi w postaci numerów PESEL. W przewidzianym prawem terminie braku tego nie usunęli. Zważywszy przy tym na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 stwierdzić należało, że brak formalny skargi w postaci numerów PESEL skarżących nie mógł zostać usunięty przez sąd z urzędu poprzez odnotowanie tych numerów z akt administracyjnych sprawy.
Wskazać jedynie w tym miejscu dla porządku należy, że z art. 269 p.p.s.a. wynika moc ogólnie wiążąca zarówno uchwał abstrakcyjnych, jak i uchwał konkretnych. Istota owej mocy ogólnie wiążącej uchwał sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować (tak: Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021). Reasumując, skardze nie mógł zostać nadany dalszy prawidłowy bieg z uwagi na okoliczność, że była ona dotknięta brakiem formalnym, który na wezwanie sądu nie został usunięty.
W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.