Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta C., działając jako wierzyciel, uznał za bezzasadne zarzuty wniesione przez A. C. (dalej: skarżący) na postępowanie egzekucyjne obejmujące opłatę dodatkową za parkowanie pojazdu marki Volkswagen o nr rejestracyjnym [...] w strefie płatnego parkowania.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej: SKO albo Kolegium) uchyliło powyższe postanowienie Prezydenta Miasta C. w części dotyczącej nieistnienia egzekwowanego obowiązku w zakresie kosztów upomnienia w wysokości [...] zł i zarzut ten uznało za zasadny oraz utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy w pozostałym zakresie.
Na powyższe postanowienie Kolegium skarżący, stosując się do zawartego w nim pouczenia, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Odpowiadając na skargę, SKO wniosło o jej odrzucenie. Uzasadniając takie stanowisko Kolegium wskazało, że skarga jest niedopuszczalna, gdyż dotyczy postanowienia którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Kolegium zaznaczyło też, że błędnie pouczyło skarżącego o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Na wstępie wyjaśnić należy, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r., art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej).
W konsekwencji, zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Z powyższego wynika zatem, że już w momencie wydania przez Kolegium zaskarżonego postanowienia (tj. w dniu [...]) nie służyła na nie skarga do sądu administracyjnego. Wniesiona przez skarżącego skarga jest bowiem w świetle przytoczonej powyżej regulacji prawnej niedopuszczalna.
Konkluzji powyższej nie zmienia fakt, iż skarżący wnosząc w dniu 10 października 2015 r. skargę zastosował się do błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym przysługuje mu skarga do sądu administracyjnego. Słuszne jest zatem stanowisko Kolegium wyrażone w odpowiedzi na skargę, zgodnie z którym wniesiona w niniejszej sprawie skarga winna podlegać odrzuceniu.
Reasumując, skarga w rozpatrywanej sprawie, wniesiona na postanowienie wierzyciela którego przedmiotem jest stanowisko w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, jest niedopuszczalna, gdyż od dnia 15 sierpnia 2015 r. ustawa procesowa regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na tego rodzaju postanowienie. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.