Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził niedopuszczalność zażalenia M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], mocą którego postanowiono nie uwzględniać wniosku wyżej wymienionego o przeprowadzenie rozprawy, zawartego w odwołaniu z dnia 24 maja 2010r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] Nr [...] określającej skarżącemu odsetki za zwłokę od nie wpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z prowadzonej działalności gospodarczej za miesiące od lutego 2005r. do czerwca 2005r. i wrzesień 2005r. w wysokości [...]zł.
Na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], M. i M. S. wnieśli skargę do tut. Sądu, w której zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] Nr [...] oraz wstrzymanie,,ewentualnego postępowania zabezpieczającego lub egzekucyjnego na podstawie decyzji z dnia [...]."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie pozostaje postanowienie, które nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s.217).
W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie należy do tej kategorii aktów prawnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Nie nakłada ono, bowiem na skarżących jakichkolwiek obowiązków, zwłaszcza takich, które mogłyby być realizowane w drodze egzekucji, skoro stwierdza niedopuszczalność wniesionego przez nich zażalenia.
Nie można również rozstrzygnąć o wstrzymaniu wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] Nr [...], określającej skarżącemu odsetki za zwłokę od nie wpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, albowiem instytucja wstrzymania dotyczy tylko zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności. Co prawda art. 61 § 3 p.p.s.a rozszerza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże rozszerzenie to dotyczy aktów wydanych w pierwszej instancji oraz aktów w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Wziąwszy to pod uwagę trzeba podkreślić, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] Nr [...], której wstrzymania domagają się skarżący nie mieści się w zbiorze aktów prawnych, które mogłyby być objęte w toku niniejszego postępowania dobrodziejstwem procesowym, jakim jest wstrzymanie wykonania.
Godzi się nadto zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Dlatego też wniosek skarżących o wstrzymanie,,postępowania zabezpieczającego lub egzekucyjnego" należało również uznać za bezzasadny.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.