Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...] określającą skarżącej A Sp. z o.o. w S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. w wysokości [...]zł.
Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zarządził w dniu 9 lutego 2015 r. wezwanie skarżącej:
- a) do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu, który by wykazywał umocowanie do wniesienia skargi i określał sposób reprezentacji skarżącej (KRS);
- b) do uiszczenia wpisu od skargi.
W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczono je skarżącej w dniu 19 lutego 2015 r. i jak dotąd nie spotkały się z żadną jej reakcją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania: wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego oraz wezwania do uiszczenia wpisu od tego pisma.
W myśl art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że odpowiednim w tym względzie dokumentem – w odniesieniu do spółek kapitałowych – jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego, a niedołączenie go do składanej skargi powoduje, że jest ona dotknięta brakiem formalnym [zob. m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07 i z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt I FSK 1148/10, a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08 (dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)].
Stosownie z kolei do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Nadto należy mieć na względzie, że od skargi pobiera się wpis (art. 230 p.p.s.a.). Art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga - jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 220 § 3 p.p.s.a. przesądza z kolei o konieczności odrzucenia przez sąd skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Odniesienie powyższego do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że skoro w dniu 19 lutego 2015 r. doręczono skarżącej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu od tego pisma, to wezwania te skarżąca powinna wykonać najpóźniej w czwartek 26 lutego 2015 r. Jako że tego nie uczyniła, skargę przez nią wniesioną należało odrzucić na podstawie wyżej powołanych art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.