Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżących wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (za pośrednictwem organu) skargę na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 2 lutego 2010 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżących przy piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 lutego 2010 r. nadesłał pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżących do działania w ich imieniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach.
Do chwili obecnej natomiast brak formalny skargi w zakresie podania wartości przedmiotu zaskarżenia nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl zatem art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku skargi polegającego na podaniu wartości przedmiotu zaskarżenia, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 9 lutego 2010 r. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.