Uzasadnienie
Skarżący w imieniu, których działa profesjonalny pełnomocnik, wnieśli do tut. Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uzupełnienia decyzji w zakresie podatku od nieruchomości za 2020 rok.
W dalszej kolejności na mocy zarządzenia z dnia 6 listopada 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie siedemnastu dodatkowych odpisów skargi, celem ich doręczenia uczestnikom postępowania.
Wskazane wyżej wezwanie wraz z pouczeniem o konieczności uzupełnienia braku w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 grudnia 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zatem termin do uzupełnienia braku upłynął odpowiednio w dniu 11 grudnia 2020 r.
W dniu 11 grudnia 2020 r. pełnomocnik nadała do Sądu siedemnaście egzemplarzy wydruków komputerowych skargi, jednakże nie zostały ono podpisane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, dostępne w CBOSA). A zatem istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Nie budzi również wątpliwości, iż elementem treści pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wprost wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Skoro podpis jest elementem treści pisma procesowego, to odpis pisma procesowego dla zachowania zgodności, co do treści z oryginałem również musi zawierać podpis.
Złożenie własnoręcznego podpisu na odpisie pisma procesowego nie jest wymagane tylko wtedy, jeżeli na odpisie odwzorowany jest własnoręczny podpis, np. gdy odpis jest fotokopią oryginału pisma zawierającego ten podpis.
W sytuacji natomiast, gdy na odpisie brak jest odwzorowanego własnoręcznego podpisu, czyli gdy jest to np. (tak jak w niniejszej sprawie) wydruk komputerowy, podpis ten musi zostać złożony własnoręcznie na odpisie. Wymóg złożenia w opisanej sytuacji własnoręcznego podpisu na odpisie jest bowiem jedynym sposobem na umieszczenie tego elementu pisma procesowego na odpisie, co pozwoli zapewnić zgodność treści odpisu z oryginałem.
W przedmiotowej sprawie wymogu takiego nie spełniają pisma strony datowane na dzień 19 października 2020 r. Wskazane dokumenty nie stanowią bowiem wiernego odwzorowania skargi, a zatem nie można uznać, że są one kolejnymi egzemplarzami wniesionego środka zaskarżenia. W tych okolicznościach Sąd doszedł do wniosku, że nadesłanie pism z dnia 19 października 2020 r. nie stanowi uczynienia zadość wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Brak wskazanych odpisów stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. Taki brak formalny podlega usunięciu w sposób przewidziany w tym przepisie, a jego nie usunięcie w terminie 7 dni prowadzi - w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą - do jej odrzucenia, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie w wezwaniu Sądu, pełnomocnik skarżących został pouczony o konsekwencjach jego niewykonania w wyznaczonym terminie i pomimo tego nie uzupełnił w sposób prawidłowy braku formalnego skargi.
Zatem, wobec nieuzupełnienia przez pełnomocnika skarżących braku skargi w przewidzianym siedmiodniowym terminie, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.