Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącej, będący doradcą podatkowym, przedstawił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Strona podkreśliła w nim, że zamieszkuje w mieszkaniu udostępnionym jej przez córkę, z matką otrzymującą emeryturę w wysokości 1810,96 zł. Podniosła, iż jest poważnie chora i w związku z tym jej dochody ograniczają się do renty, która po odliczeniu potrąceń egzekucyjnych wynosi 796,68 zł. Zwróciła też uwagę na wysokie koszty leków i diety.
Do wniosku dołączono dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności kserokopie: decyzji organu rentowego oraz obszernej dokumentacji medycznej, w tym orzeczenia lekarza orzecznika z dnia 17 października 2012 r. uznającego stronę za osobę trwale niezdolną do pracy.
Skarżącej przyznano już prawo pomocy w innych postępowaniach: postanowieniami z dnia 27 czerwca 2012 r. zwolniono ją od kosztów sądowych w sprawach o sygn. akt od III SA/Gl 497/12 do III SA/Gl 507/12.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie rozpoznającego wniosek w przypadku skarżącej przesłanka ta została spełniona, przy czym można to stwierdzić na podstawie materiału już znajdującego się w aktach, bez potrzeby wzywania jej pełnomocnika do jego uzupełnienia poprzez nadesłanie dodatkowych dokumentów źródłowych. Jest tak tym bardziej dlatego, że spostrzeżenia, jakie można poczynić na podstawie tego materiału dowodowego, odpowiadają w pełni ustaleniom dokonanym w postępowaniach w sprawach o sygn. akt od III SA/Gl 497/12 do III SA/Gl 507/12, gdzie stronie przyznano już prawo pomocy.
Powtórzyć zatem wypada, że skarżąca jest osobą ciężko chorą, niezdolną do pracy i uzyskującą dochody jedynie w postaci renty. Wysokość tego świadczenia jest niewielka, zwłaszcza jeżeli wziąć pod uwagę wydatki, jakie wnioskodawczyni bezsprzecznie musi ponosić na leczenie. Ponadto prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z matką, osobą w podeszłym wieku, również utrzymującą się wyłącznie z emerytury.
W takim stanie rzeczy przyjąć wypada, że każdy dodatkowy wydatek, w tym na cele postępowania, może wiązać się dla skarżącej z uszczerbkiem utrzymania koniecznego, toteż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.