Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu zażalenia K. F., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o odmowie zwolnienia spod egzekucji składnika majątkowego w postaci pojazdu marki Nissan Almera nr rej. [...].
W skardze na powyższe postanowienie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. Wniosek ten został skierowany na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "ppsa"). W razie nieuwzględnienia tego żądania pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania na podstawie art. 61 § 3 ppsa.
W uzasadnieniu skargi nie przedstawiono argumentacji przemawiającej za wstrzymaniem wykonania wskazanych postanowień.
Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2014 r. organ odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, podnosząc, że nie należy ono do aktów administracyjnych posiadających przymiot wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W myśl zatem art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 61 § 3 ppsa odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tylko tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). W świetle powyższego co do zasady cechy tej nie mają więc akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.).
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie odmawiające zwolnienia z egzekucji zajętego samochodu. Postanowienia te nie kreują obowiązku, nie obligują adresata do określonego zachowania, nie mogą być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Są to akty prawne, jak trafnie wskazał organ, nienoszące znamion wykonalności (por. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt II GZ 46/08 i z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FZ 699/12, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 1326/13, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 czerwca 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 393/12, wszystkie opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z powyższego wynika, że postanowienia objęte rozpoznawanym wnioskiem należą do tej kategorii aktów administracyjnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu ich wykonania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.