Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 września 2019 r. M.G. (dalej: Skarżący, Strona skarżąca), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2013 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 października 2019 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu sądowego Skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 19 maja 2020 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy. W ustawowym terminie Strona skarżąca nie wniosła sprzeciwu na wskazane postanowienie.
W wykonaniu zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I, wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 października 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie została doręczona Skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2020 r.
Należny wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W przepisanym prawem terminie wpis sądowy nie został jednak uiszczony. Równocześnie Stronie skarżącej prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy. W konsekwencji skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu.
W związku z powyższym skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia