Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Podkreśliła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a jej dochody ograniczają się do kwoty 630 zł, tj. połowy emerytury jej męża, przekazywanej jej w charakterze dobrowolnych alimentów. Zaznaczyła, że zamieszkuje z córką, studentką, utrzymującą się z prac dorywczych oraz dodatku mieszkaniowego. Wyliczyła wydatki gospodarstwa domowego, uwzględniając m.in. ratę kredytu gotówkowego zaciągniętego przez córkę, spłacaną przez nią ratę zaległości w podatku od spadków i darowizn oraz koszty leczenia. Według wniosku skarżąca nie posiada osobistego majątku ani rachunku bankowego.
Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni przedłożyła dokumentację źródłową, która generalnie potwierdza powyższe dane, w szczególności: przekaz pocztowy dotyczący emerytury jej męża (skierowany na adres inny niż jej adres zamieszkania), zaświadczenie w sprawie bezrobocia, kopie: jej zeznania podatkowego za ubiegły rok, kartoteki księgowej odnoszącej się do lokalu należącego do jej córki (wskazano w niej zaległość w opłatach na kwotę 878,33 zł) i decyzji z dnia 25 sierpnia 2017 r. przyznającej tej osobie dodatek mieszkaniowy na okres do dnia 28 lutego 2018 r., harmonogramu spłaty pożyczki, oraz wyciągu z rachunku bankowego córki skarżącej, odnotowującego m.in. wpływy wynagrodzenia z tytułu prac dorywczych (w lutym wpływy te wyniosły 279,80 zł, w styczniu łącznie 680,44 zł).
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W przypadku skarżącej przesłanka ta została spełniona. Dostarczone przez nią dokumenty potwierdzają, że jest ona bezrobotna i nie osiąga obecnie żadnych dochodów. W ich świetle nie pozostaje ona przy tym we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, lecz zamieszkuje z córką, studentką, uzyskującą z prac dorywczych wynagrodzenie o nieregularnej i nieznacznej wysokości. Wynika to zwłaszcza z kopii decyzji przyznającej tej córce dodatek mieszkaniowy, stanowiącej zarazem dowód obrazujący niewielkie dochody gospodarstwa domowego. Dochody te nie pozwalają na bieżące pokrycie wszystkich wydatków, w tym tych zaliczających się do sfery utrzymania koniecznego, na co wskazują zaległości w opłatach za mieszkanie. W takim stanie rzeczy przyjąć wypada, że skarżąca nie jest w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków na potrzeby postępowania sądowego.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.