Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 września 2016 r., sygn. akt II FSK 1749/15 Naczelny
Sąd Administracyjny uchylił w całości wyrok tutejszego Sądu z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 668/14 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie na skutek skargi kasacyjnej organu od wyroku tutejszego Sądu z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt
I SA/Gl 517/14 uchylającego postanowienie o nadaniu rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2008 r., w oparciu o które to orzeczenie wszczęto wobec skarżącej postępowanie egzekucyjne, w ramach którego zastosowano środek egzekucyjny. Powyższe w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powoduje, że tutejszy Sąd winien rozważyć wpływ prawomocnego rozstrzygnięcia zapadłego w kwestii rygoru na niniejsze postępowanie i możliwość zastosowania w sprawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w kontekście wpływu na ocenę przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "ppsa"), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Analiza przedstawionego stanu faktycznego przesądza o konieczności zastosowania wskazanego wyżej przepisu.
Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FPS 8/13, uchylenie postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności i w konsekwencji umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm. – obecnie t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.) powoduje unicestwienie materialnoprawnych skutków zastosowania środka egzekucyjnego w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej. Nie ulega zatem wątpliwości, że dla oceny zgodności z prawem decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie ma znaczenie to, czy w obrocie prawnym ostanie się wspomniane postanowienie o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności.
Wydane zatem przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenie w sprawie II FSK 976/15 będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny ocena w zakresie prawidłowości wydanego przez tutejszy Sąd wyroku uchylającego postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2008 r. wpłynie na ocenę zastosowanego środka egzekucyjnego i tym samym na dopuszczalność wydania decyzji w niniejszej sprawie w kontekście terminów przedawnienia. Stąd też za pożądane uznać należy powstrzymanie się z oceną zasadności skargi wniesionej w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 517/14. Bezspornie przemawia za tym także wzgląd na stabilność orzeczniczą sądów i ekonomia procesowa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.