Uzasadnienie
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej także: "organ odwoławczy", "Kolegium") z dnia [...] r. nr [...] uchylająca decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nr [...] określającą A1 S.A. w W. – obecnie A S.A. w W. (dalej: "skarżąca", "spółka") wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...] zł i określająca spółce wysokość tego zobowiązania w kwocie [...] zł.
Wyrokiem z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 933/14 Sąd oddalił skargę spółki na powyższą decyzję Kolegium.
Na skutek skargi kasacyjnej, wniesionej od powyższego wyroku przez pełnomocnika skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 września 2016 r. sygn. akt II FSK 1738/15 uchylił w całości wyrok tut. Sądu z dnia 4 lutego 2015 r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny w szczególności wskazał, iż tut. Sąd winien rozważyć, czy nie byłoby zasadnym zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji.
W piśmie z dnia 17 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania. Wskazywał on, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od sposobu rozpatrzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 515/14 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zaakcentowania wymaga, iż postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta Z. nadał rygor natychmiastowej wykonalności swojej decyzji nieostatecznej z dnia [...] r. nr [...] w sprawie określenia spółce wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy powyższe postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności.
Z kolei wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 515/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił postanowienie Kolegium z dnia [...] r. Od powyższego wyroku wniesiono skargę kasacyjną, która do dnia dzisiejszego nie została rozpoznana (sprawa zawisła przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. akt II FSK 974/15).
Mając na uwadze powyższe okoliczności należy wskazać, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FPS 8/13, uchylenie postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności i w konsekwencji umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm. – obecnie t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.) powoduje unicestwienie materialnoprawnych skutków zastosowania środka egzekucyjnego w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej. Nie ulega zatem wątpliwości, że dla oceny zgodności z prawem decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie ma znaczenie to, czy w obrocie prawnym ostanie się wspomniane postanowienie o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności.
Dla powyższej konstatacji nie ma przy tym znaczenia fakt, że decyzja, której rygor natychmiastowej wykonalności dotyczył, wyeliminowana została z obrotu prawnego przez organ odwoławczy, bowiem w przypadku uznania wadliwości postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności dojdzie do stwierdzenia bezpodstawności podjętej czynności egzekucyjnej, co w rezultacie przesądzi o niemożności orzekania przez organy podatkowe w zakresie zobowiązania spółki w podatku od nieruchomości za 2008 r. po dniu 31 grudnia 2013 r.
W związku z powyższym, za pożądane uznać należy powstrzymanie się z oceną zasadności skargi wniesionej w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 515/14 (II FSK 974/15). Bezspornie przemawia za tym także wzgląd na stabilność orzeczniczą sądów i ekonomia procesowa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.