Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor
Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie organu
I instancji o ustaleniu A sp. z o.o. w W. kosztów egzekucyjnych w kwocie [...] zł powstałych w wyniku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...] obejmującego zaległości w podatku od towarów i usług za wrzesień 2016 r.
Na powyższe postanowienie A sp. z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2018 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przesyłka polecona zawierająca m.in. powyższe wezwanie została - wobec niemożności doręczenia jej adresatowi - awizowana w dniu 10 stycznia 2018 r., a następnie awizowana powtórnie w dniu 18 stycznia 2018 r. Przesyłka ta w dalszej kolejności została wydana pełnomocnikowi pocztowemu adresata w dniu 25 stycznia 2018 r.
W dniu 1 lutego 2018 r. strona skarżąca nadesłała niepodpisane pismo dotyczące spraw o sygn. akt od I SA/Gl 1427/17 do I SA/Gl 1432/17, do którego załączyła informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Spółki. Informacja ta została dołączona do akt sprawy o sygn. I SA/Gl 1428/17.
Wobec powyższego, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lutego 2018 r., wezwano ponownie stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że żądany dokument należy złożyć w ilości egzemplarzy odpowiadającej liczbie prowadzonych spraw, celem dołączenia do każdej z tych spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "ppsa"), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona w dniu 25 stycznia 2018 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 10 stycznia 2018 r., a następnie po raz drugi w dniu 18 stycznia 2018 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 24 stycznia 2018 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 31 stycznia 2018 r. Strona skarżąca zareagowała zaś na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w dniu 1 lutego 2018 r., a więc dzień po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tych czynności.
Z uwagi na powyższe uznać należy, że niesłuszne było ponowne wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.