Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podniosła w szczególności, że tak jak jej małżonek jest osobą bezrobotną, która z końcem stycznia bieżącego roku utraciła prawo do zasiłku.
W konsekwencji dochody w jej gospodarstwie domowym ograniczają się obecnie do kwoty 650 zł, będącej zasiłkiem otrzymywanym przez nią i jej małżonka jako rodzinę zastępczą dla jej małoletniego wnuka. Według wniosku skarżąca nie posiada żadnego majątku, poza prawem do nieruchomości, na której zamieszkuje.
Wnioskodawczyni z własnej inicjatywy i na wezwanie referendarza sądowego przedstawiła dokumenty potwierdzające generalnie powyższe okoliczności, w szczególności: kserokopie decyzji z dnia 1 lutego 2012 r. orzekających o utracie przez nią i przez jej małżonka prawa do zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na upływ ustawowego okresu "jego pobierania", wyciągi z rachunków bankowych oraz odpis decyzji z dnia 10 lutego 2009 r. przyznającego pomoc pieniężną na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca wykazała, że w jej przypadku powyższa przesłanka została spełniona. Jest ona bowiem osobą bezrobotną, która niedawno utraciła prawo do zasiłku; w identycznej sytuacji znajduje się jej małżonek. W konsekwencji jedynym dochodem rodziny pozostaje zasiłek przyznany w związku z faktem, że skarżąca wychowuje dziecko w ramach rodziny zastępczej. Nie ulega jednak wątpliwości, iż kwota zasiłku jest niewielka, zresztą już w założeniu ma ona tylko częściowo pokrywać koszty utrzymania, i to nie całej rodziny, lecz wyłącznie dziecka. Trudno zatem przyjąć, by w takim stanie rzeczy skarżąca mogła wygospodarować choćby minimalną kwotę na potrzeby postępowania.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tego Prawa orzeczono jak w sentencji.