Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia, adresowana do strony skarżącej, awizowana była dwukrotnie: w dniu 15 kwietnia 2015 r. a następnie w dniu 23 kwietnia 2015 r. W obu przypadkach informacja o awizowaniu przesyłki umieszczona została w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka powyższa wydana została adresatowi w dniu 30 kwietnia 2015 r.
W dniu 7 maja 2015 r. (data nadania) skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 7 kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie z dnia 7 kwietnia 2015 r. jest spóźnione i dlatego podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z kolei art. 197 § 2 P.p.s.a. przewiduje, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu.
W rozpatrywanej sprawie termin przewidziany na wniesienie zażalenia na postanowienie z dnia 7 kwietnia 2015 r. upłynął skarżącej bezskutecznie z dniem 6 maja 2015 r. Jest tak dlatego, ponieważ przesyłka zawierająca odpis tego postanowienia doręczona została w sposób zastępczy w dniu 29 kwietnia 2015 r. Pierwsze awizo tej przesyłki miało bowiem miejsce w dniu 15 kwietnia 2015 r. Zgodnie z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 3 P.p.s.a. W przypadku tejże fikcji doręczenia, późniejsze wydanie przesyłki pocztowej aniżeli data doręczenia, wynikająca z fikcji doręczenia, pozbawione jest znaczenia prawnego. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia bowiem skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 762/12, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 1221338 oraz w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zażalenie skarżącej, wniesione w dniu 7 maja 2015 r., wobec skutecznego doręczenia (zastępczego) postanowienia w dniu 29 kwietnia 2015 r. jest zatem spóźnione i podlega w związku z tym odrzuceniu. Wydanie przesyłki przez Pocztę w dniu 30 kwietnia 2015 r. jest bowiem, w świetle powyższych ustaleń, pozbawione znaczenia prawnego.
Sąd jednocześnie wskazuje, że negatywne konsekwencje odrzucenia zażalenia może znieść ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia, złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, w którym uprawdopodobnić nadto należy przyczyny niedotrzymania terminu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.