Uzasadnienie
W piśmie z dnia 30 września 2021 r. J.N. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 października 2021 r., w piśmie z dnia 7 grudnia 2021 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa, zawierająca m. in. pismo z dnia 7 grudnia 2021 r., została uznana za skutecznie doręczoną skarżącemu, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: P.p.s.a.), z dniem [...] r. (poniedziałek).
Skarżący nie usunął braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Przepis art. 46 § 1 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. stanowi natomiast, iż pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku.
Z kolei w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty, o czym przesądza treść art. 215 § 1 P.p.s.a. Bez wątpienia sytuacja tego rodzaju miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja, mocą której ustalono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Przesyłka pocztowa, zawierająca m. in. pismo z dnia 7 grudnia 2021 r., w którym sformułowano wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, była dwukrotnie awizowana przez operatora pocztowego, wpierw w dniu [...]r., a następnie w dniu [...] r., po czym w dniu [...] r. operator pocztowy podjął decyzję o jej zwrocie do sądu, z uwagi na jej niepodjęcie przez adresata. Mając na uwadze przepisy art. 73 § 4 w zw. z art. 74 § 1 P.p.s.a., po myśli których doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania korespondencji przez operatora pocztowego, Przewodniczący Wydziału I w zarządzeniu z dnia 11 stycznia 2022 r. uznał, że skutek doręczenia opisanej wyżej przesyłki (fikcja doręczenia) nastąpił w dniu [...] r. W konsekwencji zaistniałych zdarzeń, przewidziany przez prawo termin na usunięcie dostrzeżonych braków skargi upłynął skarżącemu z dniem [...] r. (poniedziałek). W tym terminie skarżący nie podjął czynności zmierzających do sanowania braków skargi.
Podsumowując, stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakami formalnymi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.