Uzasadnienie
W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy sygnowanego w dniu 7 września 2013 r. Z. D. zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 13 listopada 2013 r. (doręczonym adresatowi w dniu 25 listopada 2013 r.) referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia – w terminie 7 dni - ww. wniosku przez złożenie dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenie dokumentów źródłowych.
W piśmie procesowym z dnia 11 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że Z.D. wycofuje wskazany na wstępie wniosek uiszczając jednocześnie należny wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł.
Mając na uwadze kategoryczność złożonego w tej sprawie ww. oświadczenia pełnomocnika skarżącego należy podkreślić, że bezspornym jest, iż intencją pisma z dnia 11 grudnia 2013 r. jest zakończenie wpadkowego postępowania w przedmiocie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy wykluczone jest merytoryczne zakończenie postępowania wszczętego wnioskiem skarżącego, tj. poprzez jego oddalenie lub uwzględnienie. Jedyną możliwością pozostaje więc jego umorzenie na podstawie stosowanego w drodze analogii art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a.", nakazującego podjęcie takiego rozstrzygnięcia w razie skutecznego cofnięcia skargi. Skądinąd cofnięcie wniosku powoduje, że wspomniane postępowanie traci swój przedmiot i staje się via facti bezprzedmiotowe, co również - stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - stanowi podstawę do umorzenia postępowania.
Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, na podstawie przywołanych przepisów, stosowanych na zasadzie analogii oraz w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.