Uzasadnienie
Zawiadomieniem z dnia 27 listopada 2007 r. skarżący M. i W. W. zostali poinformowani o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 11 grudnia 2007 r. (odroczonej w dniu 26 listopada 2007 r.). Powyższe zawiadomienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 grudnia 2007 r., zaś w stosunku do skarżącej nastąpił zwrot przesyłki awizowanej, zawierającej zawiadomienie o rozprawie, jako nie podjętej w terminie.
W protokole rozprawy z dnia 11 grudnia 2007 r. błędnie odnotowano, iż skarżący W. W. – nieobecny w tym dniu na rozprawie – został zawiadomiony prawidłowo o jej terminie. W tym też dniu, po zamknięciu rozprawy, tutejszy Sąd odroczył termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 27 grudnia 2007 r.
Wyrokiem z dnia 27 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. i W. W. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pismem z dnia 18 grudnia 2007 r. (wpływ do Sądu w dniu 27 grudnia 2007 r.) skarżący W. W. poinformował tutejszy Sąd, iż zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 11 grudnia 2007 r. otrzymał dopiero w dniu 17 grudnia 2007 r., dlatego też nie mógł on stawić się na posiedzeniu w dniu 11 grudnia 2007 r., a w związku z tym prosi o wyznaczenie nowego terminu rozprawy po 27 stycznia 2008 r. z uwagi na swój wyjazd.
W dalszej kolejności, pismem z dnia 31 grudnia 2007 r., Sąd poinformował skarżących, iż na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. odroczono termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 27 grudnia 2007 r., w którym to dniu tutejszy Sąd wydał wyrok oddalający skargę M. i W. W.. Jednocześnie Sąd pouczył skarżących o treści art. 141 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Powyższe pismo zostało doręczone skarżącym w dniu 16 stycznia 2008 r. (data widniejąca na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma przez M. W.;
pismo Poczty Polskiej z dnia 5 lutego 2008 r. wskazujące datę doręczenia pisma skarżącemu).
W odpowiedzi skarżący - pismem z dnia 17 stycznia 2008 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym w W. Ś.) – opisując stan faktyczny przedstawiony powyżej, wyjaśnił, iż nie wiedział, że na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. odroczono termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 27 grudnia 2007 r., a w konsekwencji nie wiedział, iż w tym dniu tutejszy Sąd ogłosił wyrok. Dlatego też nie mógł on w terminie złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dalszej części pisma, skarżący wniósł o przesłanie wyroku z dnia 27 grudnia 2007 r. wraz z uzasadnieniem oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i przesłanie uzasadnienia tegoż wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Ratio legis instytucji przywrócenia terminu stanowi niewątpliwie ochrona stron postępowania przed negatywnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego, w przypadku braku ich winy w nie dokonaniu w terminie czynności procesowej. Aby jednak Sąd mógł rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu, musi on zostać złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 cytowanej ustawy).
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu złożony został we wskazanym 7- dniowym terminie.
Sąd przyjął bowiem korzystną dla strony skarżącej interpretację uznając, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 16 stycznia 2008 r., kiedy to skarżący, otrzymując pismo Sądu z dnia 31 grudnia 2007 r., dowiedział się o zapadłym w sprawie orzeczeniu, a tym samym o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 grudnia 2007 r. Datą początkową biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu może być bowiem dzień, w jakim strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminu. Sytuacja taka dotyczy przypadków, kiedy strona dokonując czynności działała w subiektywnym przeświadczeniu, iż robi to w terminie (wyrok NSA z dnia 24 marca 1999 r., sygn. akt I SA/Gd 1664/98, zapadły na gruncie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, LEX nr 38681).
Wskazać również trzeba, że czynność, której nie dokonano w terminie, została dopełniona.
Zaistniała sytuacja dała Sądowi możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku strony o przywrócenie terminu.
Rozpoznając zatem wniosek W. W. wskazać trzeba, że uprawdopodobnił on brak swojej winy w niedochowaniu terminu zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. Sąd uznał bowiem, iż skarżący, który został nieprawidłowo zawiadomiony o rozprawie wyznaczonej na dzień 11 grudnia 2007 r., a który natychmiast po odebraniu (16 stycznia 2008 r.) pisma informującego go o zapadłym w niniejszej sprawie wyroku złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (17 stycznia 2008 r.) nie ponosi winy w uchybieniu terminu do dokonania tejże czynności procesowej.
Mając powyższe na względzie Sąd, w oparciu o cytowane przepisy oraz na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.