Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] 2005 r. T. D., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "A"w B., zaskarżył dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K., wydane w dniu [...]r. o numerach [...] i [...], wnosząc o ich uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Skarga powyższa została rozdzielona na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w związku z czym przedmiotem orzekania w niniejszej sprawie jest decyzja o numerze [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B.z dnia [...] 2005 r. nr [...], określająca wysokość odsetek za zwłokę od nieuiszczonych w prawidłowej wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące [...] - [...] 2002 r. i [...] - [...] 2002 r. w kwocie [...]zł.
Powyższa decyzja było następstwem wydania przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. decyzji określającej T. D. wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. w innej, niż zadeklarowana przez podatnika, wysokości. Nastąpiło to z uwagi na ustalenie przez organy podatkowe zawyżenia przychodów o [...] zł oraz zawyżenia kosztów ich uzyskania o kwotę [...] zł kosztów dotyczących nieruchomości, ze sprzedaży której przychód nie stanowił przychodu z działalności gospodarczej i kwotę [...] zł z tytułu niezapłaconych odsetek od kredytów. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] wysokość zobowiązania określona została na [...] zł. Decyzję tę organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] r. nr [...].
W skardze do sądu administracyjnego T. D. zarzucił decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. i poprzedzającej ją decyzji I instancji, że bezpodstawnie wyłączono z kosztów uzyskania przychodów kwotę [...] zł, gdyż kwota ta stanowiła spłatę skapitalizowanych odsetek, które – w przeciwieństwie do spłaty kredytu – zalicza się do kosztów uzyskania przychodów. Zdaniem podatnika, na skutek zawarcia przez niego ugody bankowej nr [...], obejmującej kwoty niespłaconych kredytów i kwoty niezapłaconych odsetek, ustalona została ogólna kwota długu, podlegająca miesięcznym spłatom według przyjętego harmonogramu, a więc w dacie zawarcia ugody nastąpiła kapitalizacja odsetek.
Skarżący powołał się na treść art. 16 ust. 1 pkt 10 oraz wyjaśnienia zawarte w dwóch artykułach dr Ireny Ożóg – dyrektora Departamentu Podatków Ministerstwa Finansów, że u dłużnika momentem kapitalizacji odsetek i zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu jest data podpisania umowy bądź ugody. W tym kontekście T. D. zarzucił, że informacja banku, że nie dokonał on kapitalizacji odsetek, nie może stanowić wystarczającej podstawy do wyłączenia spornej kwoty z kosztów uzyskania przychodu. Zarzucił, że organy podatkowe nie wyjaśniły tej kwestii w sposób dostateczny, a w wydanej decyzji nie wskazały w oparciu o jakie przepisy zakwestionowały ten element kosztów. Powołując się na wyrok NSA z 27 września 2001 r. sygn. akt I SA/Gd 1387/99 podkreślił, że "powstałe w sprawie podatkowej wątpliwości nie mogą być rozstrzygnięte wyłącznie na niekorzyść podatnika".
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i, po przedstawieniu stanu sprawy oraz przytoczeniu przepisów Ordynacji podatkowej, regulujących określanie odsetek za zwłokę od nieuiszczonych w pełnej wysokości zaliczek na podatek, wskazał, że decyzja jest zgodna z tymi przepisami, a skarga T.D. nie zawiera zarzutów pod adresem zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie może być uwzględniona, albowiem nie został w niej sformułowany jakikolwiek zarzut naruszenia prawa pod adresem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K., utrzymującej w mocy decyzję pierwszej instancji, dotyczącą określenia wysokości odsetek za zwłokę z tytułu nieuiszczonych w pełnej wysokości zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. W skardze wniesionej do Sądu T. D. zaskarżył dwie decyzje, ale zarzuty odnosiły się wyłącznie do decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. Można jedynie zakładać, że - obejmując skargą także decyzję w przedmiocie odsetek od zaliczek na ten podatek - skarżący zmierzał do uchylenia tej decyzji w przypadku, gdyby Sąd podzielił jego stanowisko w sprawie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe.
Przyjmując takie założenie Sąd nie odrzucił skargi T. D., mimo iż nie spełniała ona wymogu określonego w art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, że skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2006 r. o sygn. akt I SA/Gl 1456/05 Sąd oddalił skargę T. D. na decyzję, którą określono mu wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r.
W tej sytuacji, przy braku zarzutów w odniesieniu do decyzji nr [...] oraz wobec niestwierdzenia przez Sąd z urzędu, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.