Uzasadnienie
Pismem opatrzonym datą wpływu 9 września 2019 r. M. J. (dalej: Skarżący, Strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 października 2019 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis zarządzenia został mu doręczony w dniu 31 października 2019 r. Należny wpis sądowy został uiszczony w dniu 8 listopada 2019 r.
Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2019 r. Sąd odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z dnia 13 lipca 2020 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego, mocą którego odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi jednakowoż, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został mu doręczony w dniu 31 października 2019 r. Termin na uiszczenie wpisu sądowego upływał zatem z dniem 7 listopada 2019 r. Z dokumentu kasowego znajdującego się w aktach sprawy wynika natomiast, że należny wpis sądowy został uiszczony dopiero w dniu 8 listopada 2019 r., a zatem już po upływie przewidzianego przez prawo, siedmiodniowego terminu.
Równocześnie, Stronie skarżącej postanowieniem z dnia 2 grudnia 2019 r. odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Strona skarżąca w przepisanym prawem terminie nie wniosła zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie.
Należy nadmienić, że Strona skarżąca złożyła w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, w tym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, celem wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 2 grudnia 2019 r. o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Jednakowoż postanowieniem Sądu z dnia 13 lipca 2020 r. utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. Nadto, co nie powinno ujść uwadze, należy podkreślić, że warunkiem skutecznego wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, nie jest sporządzenie tego środka zaskarżenia przez profesjonalnego pełnomocnika.
Stwierdzić przychodzi, iż w realiach niniejszej sprawy należny wpis sądowy od skargi nie został uiszczony w przepisanym prawem terminie. Należy również wyjaśnić, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z nieuiszczeniem wpisu w ogóle i wywołuje takie same skutki procesowe jak brak wpisu. W myśl bowiem art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W konsekwencji powyższego skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu.
W związku z powyższym skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.