Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] nr [...], którym Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko M.P.
Na to rozstrzygnięcie organu drugiej instancji M. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, powołując m. in. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), następnie oznaczanej w skrócie: p.p.s.a. Będąc następnie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do wyjaśnienia, czy jego intencją było złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, którego w skardze jednak nie sformułował, w piśmie z dnia 1 lutego 2012 r. oświadczył, że wskazanie art. 61 § 3 p.p.s.a. miało na celu wystąpienie z tym żądaniem. Dodał wówczas, że wykonanie zaskarżonego postanowienia narazi go na "wymierne straty finansowe".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można jednakże rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania [zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, Lex nr 551927]. Warunek ten zostaje spełniony, gdy ów akt dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony [zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, Lex nr 471074]. Podkreślenia zatem wymaga, iż choć każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom [tak Ł. Strzępek (w:) "Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory", R. Mikosz (red.), Warszawa 2008, str. 188].
Odniesienie powyższego do analizowanego przypadku wymaga stwierdzenia, że skoro zaskarżone postanowienie odmawia zawieszenia postępowania, to nie dokonuje ono zmian w zakresie praw lub obowiązków skarżącego, w szczególności nie nakłada na niego powinności określonego zachowania się. W konsekwencji nie podlega wykonaniu, a to oznacza, że wniosek o wstrzymanie jego wykonania nie może zostać uwzględniony.
Dlatego też na podstawie powołanego przepisu należało orzec jak w sentencji.