Uzasadnienie
- D.O. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku odchodowego od osób fizycznych za 2013 r.
- Stan sprawy.
2.1. Decyzją z [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. (dalej: organ pierwszej instancji) wymierzył skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł, od dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia w dniu [...]r. lokalu mieszkalnego położonego w Z przy ul. [...]. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wyjaśnił, że co prawda podatniczka wydatkowała w ustawowym terminie przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości na zakup działki, jednakże wydatek ten nie korzysta ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (aktualnie t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, ze zm. – p.d.o.f.), gdyż od dnia zakupu działki nie podjął żadnych działań zmierzających do budowy budynku mieszkalnego.
W wyniku wniesionego odwołania organ odwoławczy decyzją z [...]r., uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
2.2. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji, decyzją z dnia [...]r., wymierzył skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł, od dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia w dniu [...]r. ww. lokalu mieszkalnego.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu [...]r. podatniczka wraz z małżonkiem M.O. dokonali odpłatnego zbycia opisanego wyżej lokalu mieszkalnego, którego współwłasność nabyła na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej z dnia [...]r. Odpłatne zbycie tego lokalu jest źródłem przychodu, z którego dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości 19 % podstawy obliczenia podatku. Dalej, w motywach rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji zauważył, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 p.d.o.f. wolne od opodatkowania są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w terminie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W ocenie organu pierwszej instancji, podatniczka nie wykazała jednak, że cały przychód osiągnięty z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości wydatkowała na własne cele mieszkaniowe.
2.3. Pismem z dnia 10 lipca 2019 r. podatniczka odwołała się od decyzji organu pierwszej instancji, zarzucając jej naruszenie:
- art. 21 ust. 1 pkt 32 p.d.o.f. poprzez uznanie, że zwolnienie z opodatkowania dotyczy tylko 40 % wydatków poczynionych na zakup działki o nr [...] położonej w D.,
- prawa procesowego poprzez uznanie, że część nieruchomości nie stanowi działki budowlanej, w związku z tym jej zakup nie korzysta ze zwolnienia podatkowego,
- prawa procesowego poprzez nieuzasadnione pominięcie w rozstrzygnięciu pełnej kwoty kosztów uzyskania przychodu.
2.4. Po rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wskazano, że istotą sporu w niniejszej sprawie są zasadniczo dwie kwestie. Po pierwsze, czy skarżąca w terminie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym dokonała odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego położonego w Z przy ul. [...], uzyskany z tego tytułu przychód wydatkowała w całości na własne cele mieszkaniowe, a tym samym korzysta on ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 p.d.o.f.
Po drugie, czy organ podatkowy prawidłowo ustalił wysokość kosztów uzyskania przychodu z tego źródła.
Dalej podano, że aktem notarialnym z [...]r., wpisanym do Repertorium "A" pod numerem [...], małżonkowie D. i M.O., działając przez pełnomocnika K.O., sprzedali stanowiący ich współwłasność małżeńską (na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej z dnia [...]r.) lokal mieszkalny położony w Z. przy ul. [...], za cenę [...] zł. Przypadający na podatniczkę przychód z tej transakcji wyniósł więc [...] zł. Lokal ten został nabyty przez małżonków w dniu [...]r. na podstawie umowy sprzedaży oraz umowy majątkowej małżeńskiej, co potwierdza akt notarialny wpisany do Repertorium "A" pod numerem [...].
Wobec powyższego, zgodnie z art. 45 ust. 1 a pkt 3 p.d.o.f., skarżąca zobowiązana była do złożenia, w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, odrębnego zeznania, według ustalonego wzoru (PIT-39) o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e tej ustawy. Jak wynika z akt podatkowych, podatniczka złożyła takie zeznanie w dniu 30 kwietnia 2014 r. W zeznaniu tym zadeklarowała przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości [...] zł, koszty jego uzyskania w wysokości [...] zł oraz dochód i kwotę dochodu zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 p.d.o.f. w wysokości [...] zł. Następnie w dniu 19 marca 2018 r. podatniczka złożył korektę zeznania podatkowego PIT- 39 za 2013 r., w której zadeklarował przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości [...] zł, koszty uzyskania przychodu w kwocie [...] zł oraz dochód i kwotę dochodu zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w wysokości po [...] zł.
Następnie wskazano, że na podstawie art. 19 ust. 1 i ust. 3 p.d.o.f., przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Z kolei na podstawie art. 22 ust. 6c p.d.o.f., koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. W ust. 6e art. 22 p.d.o.f. ustawodawca wskazał natomiast, że wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustała się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Zarazem jednak, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 p.d.o.f., wolne od opodatkowania są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w terminie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia podatkowego, zostały określone w art. 21 ust.
- Za wydatki na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 p.d.o.f., uważa się między innymi poniesione na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budowę budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c).
Przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w Z. przy ul. [...] małżonkowie D. i M.O. wydatkowali na zakup za cenę [...] zł udziału wynoszącego [...] części w prawie własności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o powierzchni [...] ha, położoną w D. (gmina S.) o numerze ewidencyjnym [...], co potwierdza akt notarialny z dnia [...]r., wpisany do Repertorium "A" pod numerem [...]. Jak wynika z wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa D. w gminie S., zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w S. z dnia 30 sierpnia 2005 r., zmienionego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w S. z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego sołectw S. i D. dla obszarów przewidzianych do realizacji Zbiornika Wodnego "A", w dacie zakupu działka o nr ewidencyjnym [...] położona była w około 40 % na terenach zabudowy mieszkaniowo-letniskowej o symbolu "12MML", zaś w pozostałym zakresie na terenach przeznaczonych pod uprawy polowe i ogrodnicze z zabudową zagrodową o symbolu "R".
Z powyższego wynika, że pod zabudowę mieszkaniową przeznaczone było wyłącznie ok. 40 % nabytego gruntu i tylko na tej części nieruchomości podatniczka mogłaby wznieść budynek mieszkalny, a tym samym zrealizować ustawowy cel omawianego zwolnienia podatkowego. Obecnie - zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sołectwa D. w gminie S., zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w S. z dnia 24 lutego 2016 r., około 76 % tej nieruchomości stanowi teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i letniskową o symbolu "ML 13". Jednakże, decydujące znaczenie ma przeznaczenie gruntu co do zasady już w chwili dokonania wydatku, a najpóźniej w terminie dwóch lat, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 p.d.o.f. Zasadnie zatem organ podatkowy pierwszej instancji przyjął, że skoro charakter budowlany miało wówczas wyłącznie 40 % nieruchomości, to w takim też procencie poczyniony wydatek korzysta ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 p.d.o.f.
O przeznaczeniu danego gruntu mogą świadczyć dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, które stanowią podstawę wymiaru podatków lokalnych. Charakter gruntu można także wykazać poprzez wskazanie na jego przeznaczenie, nadane mu w planie zagospodarowana przestrzennego, bądź poprzez przedstawienie dotyczącej danego terenu, decyzji o warunkach zabudowy, która w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego określa sposób zagospodarowania i zabudowy terenu.
Dalej wskazano, że zupełnie niezrozumiały jest z kolei zarzut naruszenia prawa procesowego poprzez pominięcie w rozstrzygnięciu pełnej kwoty kosztów uzyskania przychodu. Wbrew twierdzeniom strony, koszty uzyskania przychodu zostały ustalone na kwotę [...] zł zarówno w uchylonej później decyzji z dnia [...] r. jak i w obecnie oprotestowanej decyzji z dnia [...]r. Koszty uzyskania przychodu w tej wysokości zadeklarowała również sama podatniczka w korekcie deklaracji złożonej w dniu 19 marca 2018 r.
Wydatki poniesione przez skarżącą związane z nabyciem lokalu mieszkalnego położonego w Z. przy ul. [...] to kwota [...] zł (za taką kwotę podatniczka nabyła lokal) oraz koszty sporządzenia aktu notarialnego z dnia [...]r. w kwocie [...] zł. Ponieważ nieruchomość ta została nabyta przez małżonków do wspólności majątkowej małżeńskiej, na podatnika przypada połowę tej kwoty, tj. [...] zł. Zarzut błędnego ustalenia kosztów uzyskania przychodu jest więc oczywiście niezasadny.
3.1. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Wniesiono o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez ustalenie, że skarżący nie są zobowiązani z tytułu podatku dochodowego, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu wskazano, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ma za zadanie kształtowanie struktur przestrzennych dla zapewnienia ładu przestrzennego i zrównoważonego rozwoju. W tym kontekście nawet zastrzeżenie części nieruchomości dla przeznaczenia ogrodniczego czy rekreacyjnego nie pozbawia jej waloru budowlanego. Oczywistym jest, że nie ma możliwości zabudowania nieruchomości w całości i zawsze pozostawiana jest część biologicznie czynna, co również wynika z przepisów prawa miejscowego. Tak też należy odczytywać zamierzenia autora planu, który zgadza się na zabudowę mieszkaniową nieruchomości w części, a w pozostałej na uprawy, ogrodnictwo, względnie zabudowę zagrodową. Działka o nr [...] jest nieruchomością pod zabudowę mieszkaniową, natomiast konkretne umiejscowienie budynku uwarunkowane jest planem zagospodarowania przestrzennego. Planistyczne wyłączenie części gruntu spod możliwości zabudowy nie pozbawia zaś działki charakteru gruntu z przeznaczeniem pod budowę budynku mieszkalnego.
Wskazano też, że plan zagospodarowania przestrzennego nie określa precyzyjnie obszaru terenu pod zabudowę w liczbie bezwzględnej, a jedynie "około" 40% powierzchni. Oznacza to, że ze zwolnienia podatkowego korzysta wydatek w wymiarze około 40%, a w konsekwencji organ podatkowy wymierzył zobowiązanie podatkowe de facto w wysokości określonej "około".
3.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
- Na wstępie wskazać należy, że wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, ze zm.). Sprawa została skierowana do rozpoznania w tym trybie na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 października 2020 r.
- Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że przed upływem pięciu lat od daty nabycia ([...]r.) skarżąca zbyła przysługujący jej udział, wynoszący ½ w lokalu mieszkalnym położonym w Z., tj. w dniu [...]r. za cenę [...] zł. Poza sporem pozostaje również, że w okresie dwóch lat od zbycia powyższego udziału ([...]r.) skarżąca nabyła udział w prawie własności nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] w D. za cenę [...] zł.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy ustalenia, czy na tle powyższych okoliczności skarżąca spełniła warunki do zwolnienia dochodu z odpłatnego zbycia od opodatkowania, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt. 131 p.d.o.f.
W ocenie Sądu, w świetle okoliczności niniejszej sprawy nie ma podstaw do przyznania racji organom podatkowym z przyczyn, o których mowa w dalszej części uzasadnienia.
- Zgodnie z treścią powołanego wyżej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 p.d.o.f. (w brzmieniu obowiązującym w 2013 r.), wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Natomiast w myśl art. 21 ust. 25 pkt 1) p.d.o.f., za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
- nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
- nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
- nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
- budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
- rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Z literalnego brzmienia art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) p.d.o.f. wynika, iż przewidziana w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy ulga podatkowa ma na celu zwolnienie od podatku określonych przychodów, jeżeli zostaną one przeznaczone dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych podatnika. Jednakże przedmiotem zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego jest wydatkowanie go na nabycie ściśle określonych, enumeratywnie wymienionych nieruchomości, lokali lub ich części albo wykonanie ściśle określonych prac budowlanych. Z treści powołanego art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) p.d.o.f. wynika, iż ustawodawca ograniczył przedmiot nabycia dający prawo do ulgi jedynie do gruntów pod budowę budynku mieszkalnego bądź innego gruntu, jeżeli w okresie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 p.d.o.f., grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego. Oznacza to, że z ulgi "na nabycie" nie mogą skorzystać osoby, które nabyły jakąkolwiek nieruchomość, albowiem dopiero poprzez nabycie gruntu pod budowę bądź innego gruntu przekształconego w ustawowym terminie na grunt pod budowę, urzeczywistnia się cel ulgi - rzeczywiste zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych (cel zwolnienia). Przepis ten nie wymaga aby był to grunt stanowiący działkę budowlaną. Chodzi o grunt "pod budowę budynku mieszkalnego".
Analiza powołanego przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) prowadzi do wniosku, że zwolnienie od podatku zostało uzależnione przez ustawodawcę od spełnienia warunku w postaci przeznaczenia uzyskanego przychodu na cel preferowany przez ustawodawcę i dokonaniu tego wydatku w określonym przez niego terminie. Warunek dotyczący terminu będzie zatem spełniony nie poprzez dokonanie jakiegokolwiek wydatku przed upływem dwóch lat od sprzedaży, ale poprzez dokonanie wydatku, w odniesieniu do którego przed jego upływem będzie możliwe jednoznaczne stwierdzenie, że został on poczyniony na cel wskazany w ustawie.
W tej kwestii na uwagę zasługuje stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1110/09 (wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych publikowane są na stronie: http:/orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym Sąd wskazał, że celem preferowanym przez ustawodawcę jest ułatwienie zaspokajana potrzeb mieszkaniowych. Wskazuje na to katalog wydatków, jakich dokonanie uprawnia do ulgi. W tym kontekście należy też dokonywać wykładni pojęcia "gruntu pod budowę budynku mieszkalnego". Ustawodawca wskazuje bowiem w sposób konkretny przeznaczenie danego gruntu. Zakup nie może więc dotyczyć jakiegokolwiek gruntu, ale takiego, na jakim możliwa jest - zgodnie z obowiązującym prawem - budowa budynku mieszkalnego (pogląd ten można uznać za ugruntowany w orzecznictwie - por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2004 r., FSK 1284/04; z dnia 18 stycznia FSK 1868/04; z dnia 22 czerwca 2010 r., II FSK 357/09.
Nadto wskazać należy, że na temat sposobu ustalania przeznaczenia terenu wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 682/11, a także w wyroku z dnia 28 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1628/10. Wprawdzie ten ostatni wyrok został wydany na tle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, niemniej jednak, Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w sprawie II FSK 682/11 oraz Sąd orzekający w niniejszym składzie, podzielił przedstawioną w nim wykładnię dotyczącą pojęcia "gruntów przeznaczonych pod zabudowę". Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym orzeczeniu wskazał, że przez pojęcie "teren przeznaczony pod zabudowę" użyte w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT należy rozumieć teren o takim przeznaczeniu wynikającym z zakwalifikowania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, bądź w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny rozważał, czy w sytuacji braku planu miejscowego oraz decyzji ustalającej warunki zabudowy dla klasyfikacji terenu niezabudowanego, wiążące jest studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i wskazał powołując się na pogląd wyrażony w wyroku podjętym w składzie siedmiu sędziów NSA z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt I FPS 8/10, że w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT przy zastosowaniu art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla klasyfikacji terenu niezabudowanego wiążące są zapisy ewidencji gruntów i budynków (...).
Charakter gruntu można zatem wykazać poprzez wskazanie na jego przeznaczenie, nadane mu w planie zagospodarowania przestrzennego (art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dane z ewidencji przedstawiają istniejący stan faktyczny, plan- planowane przeznaczenie), bądź poprzez przedstawienie dotyczącej tego terenu decyzji o warunkach zabudowy, która w braku planu zagospodarowania przestrzennego określa sposób zagospodarowania i zabudowy terenu (art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).
Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, iż przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w Z. przy ul. [...] małżonkowie D. i M.O. wydatkowali na zakup za cenę [...] zł udziału wynoszącego 45/100 części w prawie własności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o powierzchni [...] ha, położoną w D. (gmina S.) o numerze ewidencyjnym [...], co potwierdza akt notarialny z dnia [...]r., wpisany do Repertorium "A" pod numerem [...].
Nadto jak wynika z wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa D. w gminie S., zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w S. z dnia 30 sierpnia 2005 r., zmienionego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy w S. z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego sołectw S. i D. dla obszarów przewidzianych do realizacji Zbiornika Wodnego "A", w dacie zakupu działka o nr ewidencyjnym [...] położona była w około 40 % na terenach zabudowy mieszkaniowo-letniskowej o symbolu "12MML", zaś w pozostałym zakresie na terenach przeznaczonych pod uprawy polowe i ogrodnicze z zabudową zagrodową o symbolu "R".
W ocenie Sądu fakt, że pod zabudowę mieszkaniową przeznaczone było wyłącznie ok. 40 % nabytego gruntu i tylko na tej części nieruchomości podatniczka mogłaby wznieść budynek mieszkalny, nie niweczy realizacji ustawowego celu omawianego zwolnienia podatkowego. Skarżąca wraz z małżonkiem zakupili, bowiem grunt na jakim możliwa jest - zgodnie z obowiązującym prawem - budowa budynku mieszkalnego i nie ma przy tym znaczenia, że tylko 40% zakupionego terenu, który nota bene stanowi obszar wielkości [...] m2 (w tym udział skarżącej i jej małżonka w wysokości 45/100) przeznaczona jest zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową. Na tej części gruntu niewątpliwie skarżąca ma możliwość wybudowania budynku mieszkalnego i przez to rzeczywiste zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych (cel zwolnienia).
Niezależnie od tego wskazać należy, że pozostała część gruntu zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przeznaczona jest pod uprawy polowe i ogrodnicze z zabudową zagrodową, którą z kolei stanowią także budynki mieszkalne. Wskazuje na to treść § 3 pkt 1) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065, ze zm.) Stanowi on, że ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o zabudowie zagrodowej należy przez to rozumieć w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych.
Na zabudowę zagrodową składa się zawsze zespół budynków, z których jeden musi mieć charakter mieszkalny. W konsekwencji niedopuszczalne jest pozytywne rozpatrzenie wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, określonej przez inwestora jako zabudowa zagrodowa, jeśli miałby on obejmować wyłącznie budowę budynku mieszkalnego, bez towarzyszących mu budynków gospodarczych, ale także w sytuacji odwrotnej: budowę budynków gospodarczych bez budynku mieszkalnego (por. Kaczor Jacek, Zabudowa zagrodowa - analiza podstawowych problemów, Opublikowano: NZS 2013/2/12). Zatem zawsze przy zabudowie zagrodowej, jeden z budynków musi mieć charakter mieszkalny. Wobec tego gruntem pod budowę budynku mieszkalnego może być także nieruchomość przeznaczona pod uprawy polowe i ogrodnicze z zabudową zagrodową, którą z kolei stanowią także budynki mieszkalne.
Mając na uwadze powyższe, organy niezasadnie uznały, że nabyta przez skarżącą nieruchomość nie spełniła przesłanki z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) p.d.o.f. warunkującej uzyskanie przez nią ulgi z art. 21 ust. 1 pkt 131 p.d.o.f.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien powyższą wadliwość naprawić i zastosować się do wskazanej przez Sąd wykładni przepisów mających zastosowanie w sprawie.
- Zadnie z kolei organy ustaliły koszty uzyskania przychodu na kwotę [...] zł. Koszty uzyskania przychodu w tej wysokości zadeklarowała również sama podatniczka w korekcie deklaracji złożonej w dniu 19 marca 2018 r.
Zgodnie z art. 22 ust. 6c p.d.o.f., koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt. 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. W ust. 6e art. 22 ustawodawca wskazał natomiast, że wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustała się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Wydatkami poniesionym przez skarżącą związanymi z nabyciem lokalu mieszkalnego położonego w Z. przy ul. [...] były: kwota nabycia lokalu w wysokości [...] zł oraz koszty sporządzenia aktu notarialnego z dnia [...]r. w kwocie [...] zł Ponieważ nieruchomość ta została nabyta przez małżonków do wspólności majątkowej małżeńskiej, na podatniczkę przypada ½ tej kwoty, tj. [...] zł.
- Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zasadne było uwzględnienie skargi i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. – p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzję.
- Sąd orzekając na posiedzeniu niejawnym nie zasądził kosztów postępowania, ponieważ pełnomocnik skarżącej, będący adwokatem, nie złożył wniosku w tej materii (art. 210 § 2 p.p.s.a.).