Uzasadnienie
W piśmie datowanym na 26 listopada 2014 r. i w tym dniu wniesionym pełnomocnik A S.A. w D. sformułował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta D. z dnia [...], nr [...] dotyczącą "kwestii opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów i budynków w sytuacji wyodrębnienia własności lokali" a wydaną na wniosek pełnomocnika Spółki z dnia 29 maja 2014 r.
Od skargi tej w dniu 24 listopada 2014 r. został uiszczony wpis w wysokości 200 zł.
W piśmie z dnia 4 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącej oznajmił, że skargę tę cofa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a takie cofnięcie wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne (nastąpi to, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności). Sąd w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Jako że w rozpatrywanym przypadku nie została spełniona żadna przesłanka niedopuszczalności cofnięcia skargi, należało je uznać za skuteczne i w konsekwencji umorzyć postępowanie. Ponieważ pełnomocnik skarżącego uiścił wpis od skargi, a pismo to następnie cofnął, niezbędne zarazem stało się orzeczenie o zwrocie tej opłaty sądowej.