Uzasadnienie
W piśmie z dnia 27 września 2021 r. B.S. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Poczty Polskiej S. A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 listopada 2021 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Równocześnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 listopada 2021 r., w piśmie z dnia 13 grudnia 2021 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, także w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa, zawierająca m. in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo z dnia 13 grudnia 2021 r., została doręczona skarżącej za pośrednictwem operatora wyznaczonego w dniu 21 grudnia 2021 r. (wtorek).
Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Skarżąca nie usunęła również braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z kolei art. 57 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż skarżąca została w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braku formalnego i braku fiskalnego skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca m. in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo z dnia 13 grudnia 2021 r. została doręczona skarżącej (do rąk dorosłego domownika) w prawidłowy sposób w dniu 21 grudnia 2021 r. (wtorek). Przewidziany przez prawo termin na usunięcie dostrzeżonych braków skargi upłynął z dniem 28 grudnia 2021 r. (wtorek). W tym terminie skarżąca nie podjęła czynności zmierzających do sanowania braków skargi.
W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym oraz brakiem formalnym, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.