Uzasadnienie
B. B. i J. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Gliwicach z dnia [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie [...] zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2012 r. skarżący wezwani zostali do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłki zawierające powyższe wezwania, adresowane do B. B. oraz do J. B., awizowane były w dniu 31 stycznia 2012 r. z powodu nieobecności adresatów, o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji. Powtórne awizowanie przesyłek miało miejsce w dniu 8 lutego 2012 r. W dniu 16 lutego 2012 r. przesyłki zwrócone zostały jako nie podjęte w terminie.
Postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. Sąd odrzucił skargę B. i J. B.. Sąd w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że zastępcze doręczenie przesyłek, zawierających wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, nastąpiło w dniu 14 lutego 2012 r. W konsekwencji, termin na usunięcie tego braku upłynął z dniem 21 lutego 2012 r.
Przesyłka zawierająca odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczona została skarżącej B. B. w dniu 2 kwietnia 2012 r. Skarżącemu J. B. doręczono ją natomiast w sposób zastępczy w dniu 13 kwietnia 2012r., albowiem awizowana była ona po raz pierwszy w dniu 30 marca 2012 r., następnie w dniu 10 kwietnia 2012 r. po czym zwrócono ją nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".
W dniu 25 kwietnia 2012 r. (data złożenia w biurze podawczym Sądu) pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 26 marca 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Ponieważ skarga kasacyjna dotknięta była brakiem formalnym w postaci nie podania wartości przedmiotu zaskarżenia (której nie wskazano również w urzędowych formularzach wniosków o przyznanie prawa pomocy PPF, złożonych wraz ze skargą kasacyjną), pełnomocnik wezwany został do jego usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W piśmie z dnia 8 maja 2012 r. pełnomocnik skarżących uzupełnił brak formalny skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2012 r. referendarz sądowy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy, w wyniku czego uiszczony został następnie należny wpis od skargi kasacyjnej.
Następnie postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt II FSK 2409/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu zawarty w skardze kasacyjnej jest spóźniony i jako taki podlega odrzuceniu. Przyczyna uchybienia terminu do usunięcia braku formalnego skargi ustała bowiem najpóźniej z dniem 2 kwietnia 2012 r., tj. w chwili powzięcia wiadomości o odrzuceniu przez Sąd skargi z uwagi na nieusunięcie jej braku formalnego (data otrzymania przez skarżącą B. B. postanowienia o odrzuceniu skargi). Wniosek o przywrócenie terminu wniesiony został natomiast – wraz ze skargą kasacyjną – dopiero w dniu 25 kwietnia 2012 r. a więc już po upływie terminu. Na marginesie wskazać można, iż wniosek o przywrócenie terminu spóźniony byłby także wówczas, gdyby za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu uznać 13 kwietnia 2012 r., tj. datę doręczenia zastępczego skarżącemu J. B. postanowienia o odrzuceniu skargi, co jednak w ocenie Sądu nie znajduje w sprawie uzasadnienia z uwagi na faktyczne otrzymanie tego postanowienia przez B. B. w dniu 2 kwietnia 2012 r.
Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Sąd mając zatem na uwadze całokształt okoliczności sprawy i działając na podstawie wyżej wskazanych przepisów, orzekł jak w sentencji.