Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] r., I SA/Gl 214/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału l z 21 lutego 2020 r. wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez: podanie numeru PESEL skarżącego oraz podpisanie skargi, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Jak ustalił sąd pierwszej instancji przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego była dwukrotnie awizowana: 5 marca 2020 r. oraz 13 marca 2020 r. Skarżącemu wydano ją 20 marca 2020 r. Następnie, w piśmie z 26 marca 2020 r. (nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 27 marca 2020 r.) strona zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania. Nie uzupełniła jednakże braków formalnych skargi.
Odrzucając skargę sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w ustawowym terminie. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, z uwagi na brzmienie art. 73 § 4 p.p.s.a., skutek doręczenia skarżącemu przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nastąpił 19 marca 2020 r. W konsekwencji termin, do którego skarżący mógł skutecznie usunąć braki formalne i fiskalne skargi, upływał z dniem 26 marca 2020 r., a nadanie przez skarżącego przesyłki w dniu 27 marca 2020 r. nastąpiło z uchybieniem wyznaczonego terminu.
Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie przez sąd pierwszej instancji art. 49 § 1, art. 58 § 1pkt 3, art. 73 p.p.s.a. oraz art. 139 § 1 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy odebranie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nie było możliwe z uwagi na brak pozostawienia awiza w miejscu odbioru korespondencji. Jak wskazano w uzasadnieniu, sporna przesyłka – wbrew twierdzeniom poczty – nie była drugi raz awizowana.
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2020 r. NSA uchylił zaskarżonej postanowienie Sądu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wskazał, że w rozpoznawanej sprawie należy przyjąć, że termin 7 dni na uzupełnienie stwierdzonych braków skargi biegł od 20 marca 2020 r. (data faktycznego doręczenia przesyłki). Kierując do sądu w piśmie z 26 marca 2020 r. (nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 27 marca 2020 r.) wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania oraz skargę z 13 stycznia 2020 r. opatrzoną własnoręcznym podpisem skarżący działał w wyznaczonym terminie.
NSA podał, że w rozpoznawanej sprawie, skarżący złożył wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych w terminie do uiszczenia wpisu. Podobnie w przypadku przesłania do sądu skargi opatrzonej własnoręcznym podpisem – ten brak formalny skargi również został uzupełniony w ustawowym terminie. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił jedynie stwierdzonego przez sąd pierwszej instancji braku formalnego w postaci niepodania numeru PESEL. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższa okoliczność - na gruncie rozpoznawanej sprawy - nie stanowi wystarczającej podstawy do odrzucenia skargi. Sąd pierwszej instancji przede wszystkim pominął, że w aktach administracyjnych sprawy przesłanych przez organ wraz ze skargą, znajduje się numer PESEL skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.- p.p.s.a), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z kolei w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Niepodpisanie skargi stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. Takie braki formalne podlegają usunięciu w sposób przewidziany w art. 49 § 1 p.p.s.a., a ich nie usunięcie w terminie 7 dni prowadzi - w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą do jej odrzucenia - zgodnie z treścią na wstępie zacytowanego przepisu.
Nadto wskazać należy, że zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W uzasadnieniu NSA wskazał, że w rozpoznawanej sprawie należy przyjąć, że termin 7 dni na uzupełnienie stwierdzonych braków skargi biegł od 20 marca 2020 r. (data faktycznego doręczenia przesyłki). Kierując do Sądu pismo z 26 marca 2020 r. (nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 27 marca 2020 r.) skarżący działał w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie jednakże jak wynika z akt, kierując do Sądu pismo z dnia 26 marca 2020 r., skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Skarżący nadesłał jedynie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zatem przyjmując za NSA, że kierując do Sądu pismo z dnia 26 marca 2020 r. skarżący działał w ustawowym terminie, to nie sposób jednakże przyjąć, że uzupełnił brak formalny skargi poprzez jej podpisanie, czy też nadesłanie podpisanego jej egzemplarza co powoduje, iż skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało odrzucić.