Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...], [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy swą decyzję z dnia [...], nr [...] o odmowie umorzenia skarżącej E.K.:
- 1) odsetek i kosztów upomnienia od nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zarówno za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez płatnika składek, jak i za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w łącznej kwocie 52.227 zł;
- 2) odsetek i kosztów upomnienia od nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za osobę ubezpieczoną będącą równocześnie płatnikiem tych składek w łącznej wysokości 49.236 zł.
Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 6 września 2019 r.
Skarga została wniesiona w dniu 11 października 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona. Odnotowania bowiem wymaga, że w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli więc w niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 6 września 2019, to skarga na ten akt mogła zostać wniesiona najpóźniej w poniedziałek 7 października 2019 r. Tymczasem skarżąca uczyniła to w dniu 11 października 2019 r., czyli po terminie. Niezbędne zatem stało się zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.