Uzasadnienie
Skarżący mający miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wymienione w sentencji niniejszego orzeczenia.
Następnie Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu wydał w dniu 10 stycznia 2018 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy m. in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 29 maja 2018 r. Referendarz sądowy wydał postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu od wyżej wskazanego orzeczenia, postanowieniem z dnia 30 lipca 2018 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Referendarza sądowego.
Wraz z odpisem orzeczenia o odmowie prawa pomocy, doręczono skarżącemu wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi jednocześnie wskazując, że niewykonanie tego wezwania w terminie dwóch miesięcy spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 17 sierpnia 2018 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upływał odpowiednio w dniu 17 października 2018 r. Do dnia dzisiejszego jednakże, wymagany wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
W dniu 1 października 2018 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 30 lipca 2018 r. Orzeczenie to stało się prawomocne z dniem 20 października 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Stosownie bowiem do art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis.
Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące (art. 220 § 2 p.p.s.a.).
W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Odniesienie powyższego do niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, że skoro w dniu 17 sierpnia 2018 r. skarżący otrzymał wezwanie do wykonania w terminie dwóch miesięcy prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, to kwotę należną tym tytułem powinien był zapłacić najpóźniej w dniu 17 października 2018 r. Jako że tego nie uczynił, skargę przez niego wniesioną należało odrzucić zgodnie z ostatnio powołanym art. 220 § 3 p.p.s.a.