Uzasadnienie
Strona skarżąca, A Sp. z o.o. w K., skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza C. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 r.
W treści skargi z dnia 14 października 2013 r. strona skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenia od organu na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
W uzasadnieniu skargi podniosła, że jej odwołanie od decyzji Burmistrza C.– zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, przed upływem ustawowego terminu do jego wniesienia.
W odpowiedzi organ wskazał, że skarga jest zasadna i wniósł o umorzenie postępowania. Podniósł, że postanowieniem z dnia [...], nr [...], uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], nr [...]. Organ zauważył, że odwołanie strony od decyzji Burmistrza C. zostało wniesione z zachowaniem 14 – dniowego terminu. Decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 28 czerwca 2013 r., zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 12 lipca 2013 r. W tym samym dniu strona nadała odwołanie przesyłką poleconą w urzędzie pocztowym. Podsumowując organ podniósł, że uwzględnienie skargi i umorzenie postępowania sądowego umożliwi merytoryczne rozpatrzenia odwołania strony skarżącej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31 grudnia 2013 r. zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy na wydane w ramach autokontroli postanowienie z dnia [...], nr [...], została wniesiona skarga oraz o nadesłanie kserokopii zwrotnych potwierdzeń odbioru tego postanowienia.
W odpowiedzi z dnia 9 stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. poinformowało, że na postanowienie z dnia [...]. spółka A Sp. z o.o. w K. nie złożyła skargi. Do pisma załączono kopie zwrotnych potwierdzeń odbioru postanowienia wydanego w ramach autokontroli, z których wynika, że strona skarżąca odebrała je w dniu 15 listopada 2013 r., natomiast Burmistrz C. – w dniu 14 listopada 2013 r. Zatem termin do złożenia skargi na postanowienie z dnia [...], nr [...], upłynął w dniu 16 grudnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 powołanego przepisu (tj. skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego, śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż organ postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r., działając w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił w całości skargę i uchylił własne postanowienie. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu postanowienie, a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
Sąd nie znalazł podstaw dla uwzględnienia wniosku strony skarżącej, zawartego w treści skargi o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, albowiem strona skarżąca nie poniosła żadnych kosztów, które podlegałyby zwrotowi tj. wpisu od skargi bądź kosztów zastępstwa procesowego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.