Uzasadnienie
Wójt Gminy M. postanowieniem z dnia [...], nr [...] odmówił zawieszenia postępowania prowadzonego w stosunku do M. C. w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpoznaniu zażalenia M. C. w dniu [...], orzeczeniem o nr [...] postanowiło utrzymać w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania. Kolegium orzeczenie to określiło mianem "decyzji", jednakże ostatecznym postanowieniem z dnia [...] orzekło o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, m.in. poprzez zastąpienie wyrazu "decyzja" wyrazem "postanowienie".
We wskazanym orzeczeniu z dnia [...] Kolegium zamieściło pouczenie, że stronie przysługuje od tego rozstrzygnięcia skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Kolegium, w terminie 30 dni od daty doręczenia. Orzeczenie to zostało doręczone w dniu 23 września 2016 r.
Pismem z dnia 10 listopada 2016 r. (nadanym na poczcie tego samego dnia) M. C. wniosła skargę na (uwzględniając sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej) postanowienie Kolegium z dnia [...], wskazując jednak, że zaskarża decyzję – co w ocenie Sądu nie ma znaczenia.
W odpowiedzi na skargę, Kolegium wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że skarga została wniesiona po upływie 30 dniowego terminu do jej wniesienia. Alternatywnie wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona po terminie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła skargę po upływie w/w terminu, jako że zaskarżone postanowienie Kolegium z dnia [...] zostało stronie skarżącej doręczone w dniu 23 września 2016 r., zaś skarga została wniesiona dopiero w dniu 10 listopada 2016 r.
Komplementarnie Sąd zauważa, że sprostowanie orzeczenia Kolegium z dnia [...] nastąpiło w trybie art. 215 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201), nie zaś w trybie art. 213 § 1 tej ustawy, co uzasadnia stwierdzenie, że termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg z dniem doręczenia zaskarżonego postanowienia w dniu 23 września 2016 r.
W tym stanie rzeczy, skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.