Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A S.A. w J. (dalej również: "skarżąca") na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej również: "organ").
Na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji ww. wyroku błędnie wskazano, że skarżąca złożyła skargę na decyzję organu w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie natomiast z art. 156 § 2 p.p.s.a., sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, w sentencji wyroku błędnie wskazano, że zaskarżona została decyzja określająca wymiar podatku od nieruchomości za 2012 r. zamiast za 2011 r. Sentencję wyroku należy więc sprostować, tym bardziej że w świetle akt sądowych sprawy nie budzi żadnych wątpliwości, że skarga została złożona na decyzję organu wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r.
W związku z tym na podstawie przywołanego art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.