Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. zaskarżonym postanowieniem, oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia, utrzymało w mocy postanowienie wierzyciela – Wójta Gminy R. z dnia [...] r. nr [...] o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów A. N. (dalej: "skarżąca", "strona") na postępowanie egzekucyjne, obejmujące opłatę z tytułu wykonania zastępczego, polegającego na zasypaniu odcinka rowu na działce nr [...], położonej w miejscowości W. przy ul. [...].
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono skarżącej w dniu [...] r. Zawarto w nim pouczenie o możliwości zaskarżenia go do sądu administracyjnego.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego strona wniosła o jego "unieważnienie".
Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Na wstępie zaznaczyć należy, że do dnia 14 sierpnia 2015 r. art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658) z mocą obowiązującą od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej).
W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Z powyższego wynika zatem, że od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie jest dopuszczalne zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Tymczasem w rozpatrywanym przypadku przedmiotem skargi jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów, jakie zgłosiła skarżąca. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, co oznacza, że już w dacie podjęcia tego rozstrzygnięcia nie służyła na nie skarga do sądu administracyjnego. Jeśli zatem skarga taka została wniesiona, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Powyższej konstatacji nie zmienia błędne pouczenie, zawarte w zaskarżonym postanowieniu, o możliwości wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego.
Końcowo należy również podkreślić, że postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela ma charakter incydentalny, nie rozstrzyga o istocie sprawy, a poprzedza jedynie rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego. W obowiązującym stanie prawnym skarga przysługuje dopiero od postanowienia wydanego w sprawie głównej, tj. postanowienia organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Z uwagi na wskazane okoliczności odrzucenie skargi stało się konieczne, co też orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.