Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia [...] pełnomocnik Zrzeszenia A w C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej w skrócie: WSA) skargę na decyzję Dyrektora izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...]. Jednocześnie ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2004 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na powyższe orzeczenie pełnomocnik strony wniósł zażalenie, które wskutek braku należnej opłaty sądowej zostało odrzucone postanowieniem WSA z dnia 17 maja 2004 r.
Pismem z dnia [...] pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia stałej opłaty sądowej od zażalenia, dokonując jednocześnie uchybionej czynności. Wniosek ten – jako spóźniony – został następnie odrzucony postanowieniem WSA wydanym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 czerwca 2004 r.
Od ostatniego z wymienionych orzeczeń, pismem z dnia [...] pełnomocnik strony skarżącej wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 22 grudnia 2004 r. sąd administracyjny drugiej instancji rozpoznał środek odwoławczy i postanowieniem z tego dnia oddalił zażalenie na postanowienie WSA z dnia 21 czerwca 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem termin ten jest zachowany jeżeli przed jego upływem skarga zostaje wniesiona do organu odwoławczego.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] a zatem ustawowy trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął z dniem [...]. Jest zatem bezspornym, że nadając skargę w urzędzie pocztowym w dniu [...] uchybiono w/w terminowi. Z kolei WSA uznał, na mocy postanowienia z dnia 19 kwietnia 2004 r., że wina w uchybieniu tego terminu leżała po stronie strony skarżącej. Wskutek następujących po sobie wpadkowych postępowań zażaleniowych należało przyjąć, że postanowienie z dnia 19 kwietnia 2004 r. jest prawomocne, co w konsekwencji skutkuje odrzuceniem skargi jako wniesionej z naruszeniem ustawowego terminu.
W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach był zobowiązany skargę odrzucić, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., o czym postanowiono jak w sentencji.
SW