Uzasadnienie
Skarżąca działająca przez pełnomocnika radcę prawnego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. Nr [...],w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2013 r. oraz IV kwartał 2013 r. wraz z należnymi odsetkami i kosztami egzekucyjnymi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi brak pełnomocnictwa.
Po otrzymaniu skargi wraz z aktami sprawy od organu, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia dostrzeżonego braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Skierowaną na adres pełnomocnika skarżącej przesyłkę, zawierającą wyżej wymienione wezwanie, awizowano dwukrotnie w dniu 25 listopada 2019 r. oraz w dniu 3 grudnia 2019 r. Wobec nieodebrania przesyłki w terminie, nastąpił jej zwrot do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. – p.p.s.a.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (...). Pełnomocnictwo może być ogólne tj. do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw oraz do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 p.p.s.a.).
Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W przypadku natomiast gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, obliguje sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia.
Zgodnie zaś z treścią art. 73 § 1 p.p.s.a., "w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2". W myśl z kolei § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni o dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, albo gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe".
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. (§ 4).
Zgodnie więc z dyspozycją wyżej cytowanego przepisu, skutek doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpił w dniu 9 grudnia 2019 r. (I awizo – 25 listopada 2019 r.), z kolei termin do uzupełnienia braków upłynął odpowiednio w dniu 16 grudnia 2019 r. (poniedziałek).
Wobec nie uzupełnienia przez pełnomocnika skarżącej braku skargi w przewidzianym siedmiodniowym terminie, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.