Uzasadnienie
Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że jest osobą samotną, utrzymującą się z emerytury i alimentów w łącznej wysokości [...] zł. Stałe miesięczne wydatki, nie obejmujące m.in. kosztów wyżywienia, wnioskodawczyni wyliczyła na sumę [...] zł miesięcznie. Według wniosku strona nie posiada majątku poza prawem do lokalu, w którym zamieszkuje.
Wykonując wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, pełnomocnik skarżącej nadesłał dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe oświadczenia, w szczególności odpisy: rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy oraz wyciągów z rachunku bankowego za okres od października do grudnia 2008 r. (odnotowują one wpływy jedynie w postaci świadczeń wskazanych we wniosku oraz stałe obciążenia z tytułu spłacanych przez skarżącą kredytów i pożyczek w łącznej wysokości [...] zł; zwiększające się z każdym miesiącem ujemne saldo na rachunku wyniosło [...] zł). Pełnomocnik wniósł także o przedłużenie terminu wyznaczonego wezwaniem celem dostarczenia zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wysokości świadczeń wypłaconych wnioskodawczyni w ostatnim miesiącu.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że strona skarżąca w dostatecznym stopniu wykazała, iż powyższa przesłanka zachodzi. Konstatację tę można przy tym sformułować bez zaświadczenia organu emerytalnego, skoro informacje, które miały być w tym dokumencie zawarte, wynikają z materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania.
W konsekwencji nie było potrzeby zajmowania odrębnego, sformalizowanego stanowiska procesowego w przedmiocie wniosku o przedłużenie terminu w tym zakresie.
W świetle zatem dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego, mianowicie odpisów obliczenia podatku, a zwłaszcza odpisów wyciągów z rachunku bankowego, skarżąca, chociaż dysponuje stałym dochodem, nie jest w stanie pokryć zarówno wszystkich niezbędnych wydatków życiowych, jak i kosztów sądowych. Wysokość tego dochodu nie jest bowiem znaczna, szczególnie jeśli wziąć pod uwagę, iż duża jego część musi być przeznaczana na spłatę zobowiązań prywatnoprawnych ciążących na stronie. Nie można również tracić z pola widzenia, że wnioskodawczyni stoi przed koniecznością uiszczenia zobowiązań publicznoprawnych, których rozmiar przekracza jej możliwości płatnicze. Doniosłe znaczenie ma także jej stan zdrowia oraz związane z nim wydatki na leczenie, z pewnością odczuwalne w jej sytuacji majątkowej.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.