Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 października 2021 r. pełnomocnik L. B. (dalej: "skarżącego") w osobie radcy prawnego W. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej także: "Sądu") na decyzję Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach, o której mowa w sentencji niniejszego postanowienia.
Po uzupełnieniu braków formalnych skargi oraz ustaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia, zarządzeniem z dnia 17 lutego 2022 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 12.144 zł, zakreślając termin siedmiodniowy pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencję obejmującą przedmiotowe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 marca 2022 r. Należny wpis nie został jednak do tej pory uregulowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a korespondencję sądową w tym przedmiocie odebrał w dniu 21 marca 2022 r., co wynika z treści dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru. Oznacza to, że termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął z dniem 29 marca 2022 r., czemu nie towarzyszyło jednak uiszczenie należnej opłaty.
W konsekwencji wymaga uznania, że skarga jest obarczona brakiem fiskalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Taki stan rzeczy wywołuje konieczność jej odrzucenia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.