Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 6 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1575/22

Uzasadnienie

1. Przedmiotem skargi N. spółka komandytowo-akcyjna w C. (dalej: Spółka, Skarżąca, Wnioskodawca) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor) znak: 0111-KDIB1-3.4010.187. 2022.3.PC z 29 września 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora z 11 lipca 2022 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.187.2022.2.IZ o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
2. Dotychczasowy przebieg postępowania.

2.1. W dniu 21 marca 2022 r. wpłynął do Dyrektora ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

X spółka komandytowo-akcyjna S.K.A. jest podmiotem z siedzibą działalności gospodarczej w Polsce, podlegającym opodatkowanym podatkiem dochodowym w Polsce od całości swoich dochodów. Spółka była podmiotem celowym, dedykowanym przez wspólników do przeprowadzenia konkretnej inwestycji. Niemniej na skutek niedojścia do skutku planowanej inwestycji Spółka została postawiona w stan likwidacji w dniu 2 marca 2022 r. uchwałą Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy i komplementariuszy (otwarcie likwidacji, wyznaczenie likwidatorów i inne uchwały porządkowe), kolejno sprostowaną przez notariusza 3 marca 2022 r. w ramach oczywistej omyłki pisarskiej.

Rok obrotowy Spółki został wskazany w jej statucie jako okres od 1 lutego do 31 stycznia kolejnego roku obrotowego, a więc nie jest równy latom kalendarzowym. Zgodnie ze statutem pierwszy rok obrotowy Spółki zakończył się 31 stycznia 2022 r.

Statut Spółki został przyjęty 29 listopada 2021 r.

Spółka została zarejestrowana w KRS 5 stycznia 2022 r.

Wspólnicy Spółki w związku z znalezieniem się nabywców akcji i ogółu praw i obowiązków komplementariusza, którzy będą kontynuowali działalność Spółki, podjęli decyzję o odwołaniu likwidacji Spółki. Nabywcami akcji i ogółu praw i obowiązków komplementariusza są podmioty trzecie niepowiązane z aktualnymi wspólnikami Wnioskodawcy. Wspólnicy Spółki w likwidacji 9 marca 2022 r. uchwałą Walnego Zgromadzenia Spółki w likwidacji odwołali likwidację Spółki.

Spółka po potwierdzeniu w drodze interpretacji lat obrotowych wskaże je w odpowiednich deklaracjach CIT-8.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.Za jaki okres Spółka powinna złożyć pierwsze zeznanie podatkowe CIT-8?

2. Za jaki okres Spółka powinna złożyć drugie zeznanie podatkowe CIT-8?

3.Za jaki okres Spółka powinna złożyć trzecie zeznanie podatkowe CIT-8?

4.Za jaki okres Spółka powinna złożyć czwarte zeznanie podatkowe CIT-8?

Analiza ww. wniosku wykazała, że wymagał on uzupełnienia m.in. poprzez doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego. Dlatego pismem z 8 czerwca 2022 r. Znak: 0111-KDIBl- 3.4010.187.2022.1.IZ na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.; dalej: O.p.) wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez uzupełnienie opisu stanu faktycznego, tak by zawierał wskazanie wszelkich faktów i okoliczności niezbędnych do dokonania oceny tego stanu. Koniecznym było m.in. wskazanie:

1. kiedy nastąpiło rozpoczęcie działalności rozumiane jako dzień pierwszego zdarzenia wywołującego skutki o charakterze majątkowym lub finansowym? 2) czy w związku z działaniami przedstawionymi we wniosku nastąpiło zamknięcie ksiąg rachunkowych w 2022 r. zgodnie z odrębnymi przepisami? Jeśli tak, to prosimy wskazać dokładną datę (pkt II wezwania).

Pismem z 28 czerwca 2022 r. wniesiono uzupełnienie do wniosku. Wnioskodawca odpowiadając na pkt II wezwania wskazał, że:

Tak, w ocenie Wnioskodawcy związku z przedstawionymi we wniosku zdarzeniami w roku 2022 roku nastąpiło kilkukrotne zamknięcie i otwarcie ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy. W ocenie Wnioskodawcy zgodnie z odrębnymi przepisami zamknięcie ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy nastąpiło:

1. 31 stycznia 2022 roku (dato zamknięcia i roku podatkowego obrotowego Spółki, trwającego od 5 stycznia 2022 roku do 31 stycznia 2022 roku);
2. 1 marca 2022 roku (dato zamknięcie li roku podatkowego i obrotowego Spółki, trwającego od 1 lutego 2022 roku do 1 marca 2022 roku);
3. 8 marca 2022 roku (data zamknięcie III roku podatkowego i obrotowego Spółki, trwającego od 2 marca 2022 roku do 8 marca 2022 roku).

Analizując ww. uzupełnienie wniosku, zdaniem Dyrektora, nie można było uznać, że Wnioskodawca dokonał uzupełnienia wniosku w zakresie wskazanym w wezwaniu. Użyte w uzupełnieniu sformułowanie: "w ocenie Wnioskodawcy" wyraża jedynie własny pogląd Skarżącej co do zamknięcia ksiąg rachunkowych w 2022 r. zgodnie z odrębnymi przepisami oraz dokładnych dat tych zdarzeń.

W konsekwencji 11 lipca 2022 r. Dyrektor wydał postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia w sprawie Państwa wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, albowiem sposób, w jaki Skarżąca odpowiedziała na sformułowane w wezwaniu pytania wyraża w istocie subiektywną ocenę okoliczności składających się na opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i wskazuje na brak posiadania przez Skarżącą pewności, że informacje stanowiące elementy takiego stanu faktycznego znajdują/znajdą odzwierciedlenie w rzeczywistości.

2.2. Na powyższe postanowienie Wnioskodawca złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i wydanie interpretacji prawa podatkowego.

2.3. Zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu Dyrektor wskazał, iż przedmiotem sporu między stronami jest ustalenie, czy zasadnie organ pozostawił wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia, uznając, że Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku wskazanych w wezwaniu z 8 czerwca 2022 r.

W dalszej kolejności Dyrektor dokonał analizy obowiązujących w sprawie przepisów i wskazał, że po przeanalizowaniu uzupełnienia, będącego odpowiedzią na wezwanie organu, stwierdzono, że ww. wniosek dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych nie został uzupełniony w sposób pozwalający na jego rozpatrzenie w trybie interpretacyjnym.

Zdaniem organu na pytania sformułowane w wezwaniu. Skarżąca nie udzieliła wyczerpującej odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte w wezwaniu, ponieważ użyte w uzupełnieniu sformułowanie: "w ocenie Wnioskodawcy" wyraża jedynie własny pogląd Skarżącej co do zamknięcia ksiąg rachunkowych w 2022 r. zgodnie z odrębnymi przepisami oraz dokładnych dat tych zdarzeń.

Sposób, w jaki Skarżąca odpowiedziała na sformułowane w wezwaniu pytania wyraża w istocie subiektywną ocenę okoliczności składających się na opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i wskazuje na brak posiadania przez Skarżącą pewności, że informacje stanowiące elementy takiego stanu faktycznego znajdują/znajdą odzwierciedlenie w rzeczywistości.

Wobec powyższego. organ I instancji, wbrew stanowisku Skarżącej, nie mógł wydać interpretacji indywidualnej. Z uwagi na istotę interpretacji indywidualnych, w szczególności ich gwarancyjny charakter, przedmiotem tych rozstrzygnięć nie może być ocena prawna abstrakcyjnych sytuacji/zdarzeń, w szczególności takich, które nie zostały przedstawione przez Stronę w treści wniosku. Wezwanie do uzupełnienia wniosku w zakresie przedstawienia opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego służy zatem temu, aby opis ten mógł skutecznie spełniać ww. funkcje.

Zgodnie z aktualną linią orzeczniczą organ interpretacyjny ma prawo, a nawet obowiązek, wezwać w trybie art. 169 § 1 i 4 O.p., podmiot wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy - jego zdaniem - opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) jest niepełny (niewystarczający) aby prawidłowo rozstrzygnąć problem poruszony przez wnioskującego, tj. ocenić jego stanowisko w sprawie wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Stan faktyczny/zdarzenie przyszłe musi więc być opisane w sposób konkretny i jednoznaczny. Na poparcie swojego stanowisko Dyrektor przywołał wyroki sądów administracyjnych.

Zdaniem Dyrektora, ponieważ Skarżąca nie dokonała w sposób wyczerpujący, jednoznaczny i niebudzący wątpliwości uzupełnienia wniosku w zakresie wskazanym w wezwaniu. organ I instancji nie mógł wydać interpretacji w zakresie przedstawionych we wniosku pytań.

Tym samym. zasadnie nie rozpatrzono wniosku Skarżącej wydając postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku z 21 marca 2022 r. 2.5. W skardze na ww. postanowienie, zarzucono naruszenie:

1. art. 14b § 3, art. 14c § 1, art. 14g § 1, art. 14h w zw. z art. 169 § 4 O.p. poprzez utrzymanie w mocy, a przez to zaaprobowanie postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 21 marca 2022 r., w którym Organ bezpodstawnie zarzucił niedopełnienie wymogów formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 21 marca 2022 r.,
2. art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 O.p. poprzez przyjęcie, iż wniosek wraz z jego uzupełnieniem nie pozwolił organowi podatkowemu na wydanie indywidualnej interpretacji,
3. art. 14b § 1 O.p. poprzez pozostawienie Wniosku bez rozpatrzenia, pomimo uzupełnienia braków formalnych,
4. art. 120 i 121 § 1 w zw. z art. 169 § 4 O.p., poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku, mimo że wcześniej w odniesieniu do analogicznych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, ten sam Organ wydawał interpretacje indywidualne w podobnych przypadkach, merytorycznie rozpoznając wnioski dotyczące, takich zagadnień, jak m.in.: poprawne złożenie zeznań podatkowych CIT-8 w związku z rozpoczęciem i zakończeniem procesu likwidacji Spółki.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że z odpowiedzi Skarżącej wyraźnie wynika, że zamknięcie i otwarcie ksiąg rachunkowych nastąpiło i to nastąpiło we wskazanych przez Skarżącą datach, które również zostały przez nią podane i to zarówno we Wniosku, jak i uzupełnieniu do Wniosku z dnia 28 czerwca 2022 roku. Organ zarzucił w niniejszej sprawie, że fraza "w ocenie" dyskredytuje cały wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów podatkowego i kreuje abstrakcyjną sytuację/zdarzenie. Pytania Skarżącej o okresy za jakie powinna złożyć zeznania podatkowe CIT-8 w związku z rozpoczętą i kolejno zakończoną likwidacją należy uznać za uzasadnione wątpliwości Skarżącej w zakresie zastosowania poprawności przepisów podatkowych. Interpretacja indywidualna to stanowisko organu podatkowego na temat stosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym, a "składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego" (tak 14b § 3 O.p.). Innymi słowy składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zobligowany jest do przedstawienia swojego stanowiska, tj. "sposobu pojmowania czegoś, zapatrywania się na coś" (tak Słownik języka polskiego PWN), interpretacja indywidulna jest właśnie potwierdzeniem albo zaprzeczeniem oceny prawno-podatkowej wnioskującego ojej wydanie. Interpretacja ma dać odpowiedź, czy wnioskodawca prawidłowo stosuje przepisy podatkowe oraz pomóc mu w ich interpretacji w zakresie, który stanowią dla niego wątpliwość. Oczywistym jest więc, źe wnioskodawca składając wniosek o wydanie interpretacji posługuje się jedynie swoją wiedzą i oceną, a obowiązkiem organu jest przeanalizowanie sprawy i wyrażenie poglądu, czy stanowisko wnioskodawcy jest słuszne.

Przedstawiony przez Skarżącą stan faktyczny zarówno we wniosku, jak i jego uzupełnieniu, nie zawiera abstrakcyjnego i subiektywnego ujęcia problemu, a dokładnie przedstawiony stan faktyczny w ramach którego wymienione są daty rozpoczęcia i zakończenia roku podatkowego i obrotowego Skarżącej.

Organ odmawiając wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego podniósł, że użyta przez Skarżącą w uzupełnieniu z dnia 28 czerwca 2022 roku fraza "w ocenie Wnioskodawcy" jest wystarczającym powodem by uznać przedstawiony przez Skarżącą stan faktyczny za subiektywną ocenę okoliczności i przejaw braku pewności Skarżącej co do ich elementów. Organ tym samym dokonał interpretacji jednej, wyciągniętej frazy z uzupełnienia z dnia 28 czerwca 2022 roku w oderwaniu od reszty odpowiedzi na wniosek, jak i samego wniosku.

Przywołując orzecznictwo sądów administracyjnych Spółka wskazała, że organ interpretacyjny w niniejszej sprawie był zobowiązany do oceny stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych oraz udzielania odpowiedzi merytorycznej dotyczącej wątpliwości prawnych Skarżącej. Organ nie można żądać od podatnika ubiegającego się o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, aby we własnym zakresie rozstrzygnął wątpliwości natury prawno-podatkowej, a ewentualne wezwanie do sprecyzowania wniosku może prowadzić jedynie do żądania sprecyzowania danych faktycznych (tak przykładowo wyrok NSA z 23 listopada 2021 r., NFSK 1049/21, LEK nr 3284074).

W trybie żądania uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy stanu faktycznego (a na pewno nie stanu prawnego z zakresu przepisów prawa podatkowego, które sam ma interpretować), bez których nie jest możliwa ocena czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. W tym kontekście zaaprobować należy również stwierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte wyroku z 8 listopada 2018 r., III SA/Wa 871/18, iż wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) opisanego we wniosku organ wydający interpretację indywidualną zobowiązany jest ograniczyć do takich danych, które nie doprowadzą do przerzucenia ciężaru wykładni przepisów prawa przez wnioskodawcę, a jedynie pozwolą na uzyskanie informacji niezbędnych do oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy.

Mając to na uwadze Dyrektor na podstawie przedstawionych przez Skarżącą informacji nie miał podstaw, aby odmówić wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego i winien wydać interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego zgodnie z wnioskiem z 21 marca 2022 roku i treścią pisma uzupełniającego ten wniosek z 28 czerwca 2022 roku.

Opis zawarty we wniosku z 21 marca 2022 roku i w kolejnym piśmie uzupełniającym z 28 czerwca 2022 roku był precyzyjny, rozwiewał wszelkie wątpliwości Organu jakie adresował do Skarżącej, jak również wynikały z niego wyjaśnienia wszelkich wątpliwości Organu, które zaadresował w pytaniach do Skarżącej w piśmie z 8 czerwca 2022 roku.

Ponadto, arbitralne było pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku, mimo że wcześniej w odniesieniu do analogicznych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych naruszył ogólne zasady postępowania podatkowego, w tym w szczególności zasadę zaufania, zasadę legalizmu i praworządności. Ten sam organ wydawał interpretacje indywidualne w podobnych przypadkach, merytorycznie rozpoznając wnioski dotyczące, takich zagadnień, jak m.in.: poprawne złożenie zeznań podatkowych CIT-8 w związku z rozpoczęciem i zakończeniem procesu likwidacji Spółki (tak m.in.: [...]; [...]).

2.5. W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

3.1. Skarga okazała się zasadna.

3.2. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

3.3. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku strony o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, albowiem zdaniem Dyrektora Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku, o których była mowa w wezwaniu z 8 czerwca 2022 r. Znak: [...].

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd przyznał rację Skarżącej, która twierdzi, że uzupełniła przedstawiony we wniosku o interpretację indywidualną stanu faktyczny w sposób wskazany w wezwaniu, tj. umożliwiający weryfikację oceny prawnej stanowiska skarżącego w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego 3.4. Uzasadniając takie stanowisko w pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o interpretację jest obowiązany m.in. do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Podany we wniosku stan faktyczny stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. W rezultacie ani organ wydający interpretację, ani sąd administracyjny ją kontrolujący, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę (wyrok WSA w Bydgoszczy z 2.09.2020 r., I SA/Bd 7/20). Z kolei zgodnie z art. 14c § 1 i 2 O.p., interpretacja indywidualna powinna zawierać wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

Tym samym granice dla zawartej w interpretacji indywidualnej wypowiedzi organu wyznaczają z jednej strony przedstawione we wniosku okoliczności faktyczne, z drugiej zaś problem prawny wyartykułowany w stanowisku wnioskodawcy, co do oceny prawnej tych okoliczności faktycznych.

Ochrona prawna wynikająca z zastosowania się do wydanej interpretacji indywidualnej, będzie zatem tylko wtedy możliwa, gdy przedstawiony przez podatnika stan faktyczny pokryje się ze stanem rzeczywistym. Oznacza to, że podatnik bierze na siebie ewentualne ryzyko wadliwego przedstawienia stanu faktycznego, co organ może ustalić w postępowaniu wymiarowym.

Nie ulega zatem wątpliwości, że w świetle powołanych przepisów organ rozpatruje zatem sprawę tylko i wyłącznie w ramach konkretnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowiska) dotyczącej zastosowania wskazanych przepisów. Natomiast termin "wyczerpujące" przedstawienie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), jak trafnie wskazał organ interpretacyjny, oznacza konieczność przedstawienia we wniosku danego zagadnienia wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, a zatem w taki sposób, aby można było zająć stanowisko w prezentowanym stanie rzeczy. Spełnienie powyższych warunków jest konieczne, aby organ mógł udzielić jednoznacznej odpowiedzi na złożony wniosek, gdyż organ wydając interpretację indywidualną każdorazowo bierze pod uwagę przedstawiony we wniosku stan sprawy i ocenia trafność stanowiska wnioskodawcy.

W razie wątpliwości organu co do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), wzywa on wnioskodawcę - w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. - o sprecyzowanie opisanego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub też o usunięcie innych braków wniosku.

Z kolei stanowisko organu wydającego indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego powinno zawierać ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa (art. 14c § 1 O.p.).

Tym samym to wnioskodawca jest obowiązany przedstawić kompleksowo stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz wskazać obowiązujące w sprawie interpretacji indywidualnej konkretne przepisy podatkowe. Na tej podstawie wnioskodawca winien sformułować niebudzące wątpliwości pytanie oraz przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i prawnego w zakresie zadanego pytania. Oznacza to, że te elementy wniosku muszą być spójne.

3.5. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że skład orzekający podziela pogląd Dyrektora, że stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pełni następujące funkcje: 1) jest podstawą faktyczną dla rozstrzygnięcia problemu prawnego będącego tematem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej;

2. określa "indywidualną sprawę wnioskodawcy", służąc tym samym wykazaniu jego "zainteresowania" wydaniem interpretacji indywidualnej;
3. wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne.

Tak więc wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, aby mógł podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu musi odpowiadać wymogom formalnym wynikającym z przywołanych powyżej przepisów prawa. Dlatego każdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej na wstępie podlega analizie pod względem spełnienia wymogów formalnych co w późniejszym etapie przedkłada się na sposób jego rozstrzygnięcia. W przypadku, gdy wniosek nie spełnia wymogów formalnych, na Organie spoczywa obowiązek wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd podzielił zarzut naruszenia art. 14b § 3, art. 14c § 1, art. 14g § 1, art. 14h w zw. z art. 169 § 4 O.p. poprzez utrzymanie w mocy, a przez to zaaprobowanie postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 21 marca 2022 r., w którym Organ bezpodstawnie zarzucił niedopełnienie wymogów formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 21 marca 2022 r.,

Analogicznie strona skarżąca wykazał, że doszło do naruszenia art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 O.p. poprzez przyjęcie, iż wniosek wraz z jego uzupełnieniem nie pozwolił organowi podatkowemu na wydanie indywidualnej interpretacji, a także art. 14b § 1 O.p. poprzez pozostawienie Wniosku bez rozpatrzenia, pomimo uzupełnienia braków formalnych,

Uzasadniając przyjęte stanowisko wskazać należy, że zasadnie Dyrektor zwrócił się o uzupełnienie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, a Spółka, wbrew zarzutom organów obu instancji udzielił odpowiedzi spełniającej warunki konieczne do uzyskania interpretacji. Z odpowiedzi Skarżącej wyraźnie wynika, że zamknięcie i otwarcie ksiąg rachunkowych nastąpiło i to nastąpiło we wskazanych przez Skarżącą datach, które również zostały przez nią podane i to zarówno we wniosku, jak i uzupełnieniu do wniosku z dnia 28 czerwca 2022 roku.

Zasadnie także podnosi Spółka, że niezasadne jest stanowisko Dyrektora, jakoby fraza "w ocenie" dyskredytuje cały wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów podatkowego i kreuje abstrakcyjną sytuację/zdarzenie. Pytania Skarżącej o okresy za jakie powinna złożyć zeznania podatkowe CIT-8 w związku z rozpoczętą i kolejno zakończoną likwidacją należy uznać za uzasadnione wątpliwości Skarżącej w zakresie zastosowania poprawności przepisów podatkowych. Interpretacja indywidualna to stanowisko organu podatkowego na temat stosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym, a "składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego" (tak 14b § 3 O.p.). Innymi słowy składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zobligowany jest do przedstawienia swojego stanowiska, tj. "sposobu pojmowania czegoś, zapatrywania się na coś" (tak Słownik języka polskiego PWN), interpretacja indywidulna jest właśnie potwierdzeniem albo zaprzeczeniem oceny prawno-podatkowej wnioskującego ojej wydanie. Interpretacja ma dać odpowiedź, czy wnioskodawca prawidłowo stosuje przepisy podatkowe oraz pomóc mu w ich interpretacji w zakresie, który stanowią dla niego wątpliwość. Oczywistym jest więc, źe wnioskodawca składając wniosek o wydanie interpretacji posługuje się jedynie swoją wiedzą i oceną, a obowiązkiem organu jest przeanalizowanie sprawy i wyrażenie poglądu, czy stanowisko wnioskodawcy jest słuszne.

Przedstawiony przez Skarżącą stan faktyczny zarówno we wniosku, jak i jego uzupełnieniu, nie zawiera abstrakcyjnego i subiektywnego ujęcia problemu, a dokładnie przedstawiony stan faktyczny w ramach którego wymienione są daty rozpoczęcia i zakończenia roku podatkowego i obrotowego Skarżącej.

Organ odmawiając wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego podniósł, że użyta przez Skarżącą w uzupełnieniu z dnia 28 czerwca 2022 roku fraza "w ocenie Wnioskodawcy" jest wystarczającym powodem by uznać przedstawiony przez Skarżącą stan faktyczny za subiektywną ocenę okoliczności i przejaw braku pewności Skarżącej co do ich elementów. Organ tym samym dokonał interpretacji jednej, wyciągniętej frazy z uzupełnienia z dnia 28 czerwca 2022 roku w oderwaniu od reszty odpowiedzi na wniosek, jak i samego wniosku.

We wniosku o interpretację musi być przedstawiony wyczerpująco stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) oraz własne stanowisko wnioskodawcy, aby organ mógł wydać interpretację indywidualną. Skarżąca wyraźnie wskazała kiedy zamknięcie i otwarcie ksiąg rachunkowych nastąpiło i za jakie okresy w jej ocenie Skarżącej powinna złożyć zeznania podatkowe CIT-8. W niniejszej sprawie Skarżąca spełniła warunki konieczne do uzyskania wiążącej wykładni. Wniosek wraz z uzupełnieniem w sposób wyczerpujący opisywał stan faktyczny niezbędny do jego rozstrzygnięcia. Tym samym spełniła warunki w zakresie stanu faktycznego obligujące Dyrektora do wydania interpretacji. Oceniając bowiem stanowisko wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, Dyrektor winien przyjąć wskazane przez Spółkę w piśmie uzupełniającym daty zamknięcia ksiąg, co pozostaje w zgodzie z celami i funkcjami jakie pełnią interpretacje indywidualne.

Organ interpretacyjny w niniejszej sprawie był zobowiązany do oceny stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych oraz udzielania odpowiedzi merytorycznej dotyczącej wątpliwości prawnych Skarżącej. Organ nie można żądać od podatnika ubiegającego się o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, aby we własnym zakresie rozstrzygnął wątpliwości natury prawno-podatkowej, a ewentualne wezwanie do sprecyzowania wniosku może prowadzić jedynie do żądania sprecyzowania danych faktycznych.

Wymóg wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego realizuje się poprzez podanie wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. W trybie żądania uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Organ w niniejszej sprawie zapytał czy w związku z działaniami z odrębnymi przepisami i jeśli tak to poprosił o wskazanie dokładnych dat. Zarówno na jedno, jak i na drugie pytanie otrzymał od Skarżącej wyczerpujące odpowiedzi. Tym samym Organ nie miał podstaw, aby odmówić wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego (por. także wyrok WSA we Wrocławiu z 13 lipca 2022 r., sygn. I SA/Wr 1197/21, wyrok NSA z 23 listopada 2021 r., II FSK 1049/21, LEK nr 3284074, WSA w Białymstoku z 3 czerwca 2022 r., I SA/Bk 107/22).

Ponadto, jak zasadnie wskazano w skardze organ może w toku postępowania wezwać do uszczegółowienia stanu faktycznego jedynie w sytuacji, gdy podany stan faktyczny uniemożliwia odpowiedź na pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (tak przykładowo wyrok NSA z 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK 3537/15).

Mając na uwadze powyższe rozważania błędne jest stanowisko organów oby instancji, iż strona nie udzieliła wyczerpującej odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte w wezwaniu, ponieważ użyte w uzupełnieniu sformułowanie: "w ocenie Wnioskodawcy" wyraża jedynie własny pogląd Skarżącej co do zamknięcia ksiąg rachunkowych w 2022 r. zgodnie z odrębnymi przepisami oraz dokładnych dat tych zdarzeń i wyraża w istocie subiektywną ocenę okoliczności składających się na opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i wskazuje na brak posiadania przez Skarżącą pewności, że informacje stanowiące elementy takiego stanu faktycznego znajdują/znajdą odzwierciedlenie w rzeczywistości. Zdarzenie przyszłe opisane bowiem zostało w sposób konkretny i jednoznaczny. Opis zawarty we wniosku z 21 marca 2022 roku i w kolejnym piśmie uzupełniającym z 28 czerwca 2022 roku był precyzyjny, rozwiewał wszelkie wątpliwości Organu jakie adresował do Skarżącej, jak również wynikały z niego wyjaśnienia wszelkich wątpliwości Organu, które zaadresował w pytaniach do Skarżącej w piśmie z 8 czerwca 2022 roku.

Reasumując, Sąd podzielił pogląd Spółki, iż na podstawie przedstawionych przez Skarżącą informacji brak było podstaw do odmowy wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Przeciwnie Dyrektor winien wydać taką interpretację zgodnie z wnioskiem z 21 marca 2022 roku i treścią pisma uzupełniającego ten wniosek z 28 czerwca 2022 roku.

3.6. Zasadnie twierdzi również skarżąca, doszło do naruszenia art. 120 i 121 § 1 w zw. z art. 169 § 4 O.p., poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku, mimo że wcześniej w odniesieniu do analogicznych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, ten sam Organ wydawał interpretacje indywidualne w podobnych przypadkach, merytorycznie rozpoznając wnioski dotyczące, takich zagadnień, jak m.in.: poprawne złożenie zeznań podatkowych CIT-8 w związku z rozpoczęciem i zakończeniem procesu likwidacji Spółki.

Podkreślić także należy, że w wydając interpretacje podatkowe w odniesieniu do analogicznych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, Dyrektor w niniejszej sprawie naruszył ogólne zasady postępowania podatkowego, w tym w szczególności zasadę zaufania, zasadę legalizmu i praworządności. Ten sam Organ wydawał interpretacje indywidualne w podobnych przypadkach, merytorycznie rozpoznając wnioski dotyczące, takich zagadnień, jak m.in.: poprawne złożenie zeznań podatkowych CIT-8 w związku z rozpoczęciem i zakończeniem procesu likwidacji Spółki(m.in.: [...];[...]).

Przy wydaniu przedmiotowego postanowienia doszło jak już wskazano do naruszania zasady prowadzenia postępowania określone w art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 169 § 4 O.p. Art. 120 O.p., formułujący zasadę legalizmu stanowi, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa, co w niniejszej sprawie, jak wynika z dotychczasowych rozważań nie miało miejsca.

W myśl art. 121 § 1 O.p. mającego zastosowanie przy wydawaniu interpretacji indywidualnych (art. 14h ww. ustawy), postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych - co w przypadku interpretacji przepisów prawa podatkowego przekłada się na konieczność zawarcia w jej uzasadnieniu pełnej, przekonującej argumentacji, której w ocenie Sąd w postanowieniu zarówno pierwszej jak i drugiej instancji nie miało miejsca.

3.7. Odnosząc się w dalszej kolejności do powołanych przez Dyrektora orzeczeń sądów administracyjnych wskazać należy, że wspierają stanowisko organów podatkowych, albowiem nie zapadły w analogicznych stanach faktycznych. Co więcej skład orzekający podziela prezentowane w nich tezy w tych min. stanowisko WSA w Szczecinie (wyrok z 30 maja 2012 r., I SA/Sz 192/12), zgodnie z którym zakres interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnej sprawie jest zdeterminowany przede wszystkim przedstawionym przez stronę zaistniałym stanem faktycznym albo zdarzeniem przyszłym, jak i stanowiskiem strony. Rolą organu wydającego interpretację jest zatem przyjęcie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) opisanego we wniosku i dokonanie na jego tie interpretacji przepisów; nie zaś próby jego weryfikacji albo domniemanie takich czy innych intencji strony (np.: wyroki NSA z dnia 12 lutego 2009 r., I FSK 157/08; WSA w Krakowie z dnia 24 czerwca 2009 r., I SA/Kr 496/09,) innymi słowy w toku postępowania interpretacyjnego organ może opierać się tylko i wyłącznie na treści wniosku, który stanowi jedyną i całkowitą podstawę do ewentualnego wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego oraz oceny istnienia przesłanek niezbędnych dla podjęcia postępowania interpretacyjnego.

Z powyższego wynika, że to obowiązkiem Wnioskodawcy było udzielenie wyczerpującej informacji na temat stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego mającego być przedmiotem interpretacji, co też uczynił.

Tym samym błędne jest przekonanie Dyrektora, że nie ulega bowiem wątpliwości, że wniosek Skarżącej, mający wszcząć postępowanie interpretacyjne, nie spełniał formalnych przesłanek (nawet w wyniku uzupełnienia go w ramach skierowanego wezwania Organu), co jest podstawą do wydania postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Organ wydający interpretację indywidualną dysponował zatem wyczerpującym opisem stanu faktycznego.

Powołane w uzasadnieniu wyroki sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

3.8. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 c) i art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji.

Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor będzie związany na podstawie art. 153 p.p.s.a. oceną prawną przedstawioną w niniejszym wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z § 4 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę złożył się wpis od skargi w wysokości 100 zł, opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego dla doradcy podatkowego w kwocie 480 zł.