Uzasadnienie
E. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Poczty Polskiej Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 16 grudnia 2020 r. Nr COF.OUR.6375.11583.2020 BY.JV.ZZ 03315462 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Na mocy zarządzenia z dnia 24 maja 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni po rygorem odrzucenia skargi.
Skierowaną na adres skarżącej przesyłkę, zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, awizowano dwukrotnie w dniu 6 czerwca 2022 r. oraz w dniu 14 czerwca 2022 r. Wobec nie odebrania przesyłki w terminie, nastąpił jej zwrot do Sądu.
Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2022 r. uznano, że skutek doręczania skarżącej wskazanej przesyłki poleconej nastąpił w dniu 20 czerwca 2022 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 27 czerwca 2022 r.
Wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu jest więc doręczenie wezwania adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 20 czerwca 2022 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych– stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a.
W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia.
Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
W rozpatrywanym przypadku przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia w terminie siedmiu dni wpisu od skargi, była dwukrotnie awizowana (pierwotnie – w dniu 6 czerwca 2022 r.; powtórnie – w dniu 14 czerwca 2022 r.), po czym została zwrócona do nadawcy.
W świetle art. 73 § 4 p.p.s.a. skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił więc w dniu 20 czerwca 2022 r.
Oznacza to, że wpis od skargi skarżąca winna była zapłacić najpóźniej w dniu 27 czerwca 2022 r. Jako że tego nie uczyniła, skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić i dlatego wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.
Stąd dla porządku jedynie przypomnienia wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a.