Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...] określającą Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. [...] w B. (dalej: "skarżąca" albo "wspólnota") wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące styczeń, luty i marzec 2014 r. w wysokości[...] zł, za miesiące kwiecień i maj 2014 r. w wysokości 224 zł, za miesiąc czerwiec w wysokości [...] zł.
Pismem z dnia 10 listopada 2016 r. podpisanym przez B. B. i C. N. wspólnota wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K..
Do skargi załączone zostały: pełnomocnictwo procesowe dla radcy prawnego L. R. udzielone przez te same osoby, które podpisały skargę oraz uchwała z dnia 7 listopada 2016 r. w sprawie udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania wspólnoty przed Sądem.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 grudnia 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania skargi i pełnomocnictwa, tj. uchwały o wyborze zarządu wspólnoty oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona adresowana do radcy prawnego L. R., a zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona w dniu 5 stycznia 2017 r.
Do chwili obecnej braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "ppsa"), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wyżej wymagania zostały określone w art. 46 ppsa, którego § 1 pkt 4 stanowi, że każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nadto pełnomocnik przedstawiając pełnomocnictwo musi wykazać, że osoba, która je podpisała jest umocowana do reprezentowania strony. Jeżeli natomiast pełnomocnik, mimo stosownego wezwania sądu, nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że osoba, która podpisała pełnomocnictwo jest umocowana do reprezentowania strony, to są pełne podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt I FSK 531/12; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie skarga była obarczona brakiem formalnym w postaci braku dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania skargi i pełnomocnictwa. Zarówno bowiem skarga, jak i złożony dokument pełnomocnictwa podpisane zostały przez B. B. i C. N. oznaczonych jako zarząd skarżącej. Jednocześnie do skargi dołączono jedynie uchwałę skarżącej z dnia 7 listopada 2016 r. w sprawie udzielenia pełnomocnictwa, która upoważnia zarząd do podpisania pełnomocnictwa z wybranym przez siebie radcą prawnym, brak jest natomiast uchwały o wyborze zarządu wspólnoty.
Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 215 § 1 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535).
W myśl zatem art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
Taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 12 stycznia 2017 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.