Uzasadnienie
W piśmie z dnia 28 sierpnia 2021 r., I. Sp. z o. o. w B. (dalej: skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 grudnia 2021 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie do wykonania wskazanego zarządzenia, skarżąca złożyła wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 21 marca 2022 r. sygn. akt I SPP/Gl 11/22 referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe orzeczenie, wobec niewniesienia od niego środka zaskarżenia, uzyskało walor prawomocności.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 czerwca 2022 r., w piśmie z dnia 28 czerwca 2022 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 grudnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca pismo z dnia 28 czerwca 2022 r. była dwukrotnie awizowana w dniach 1 i 11 lipca 2022 r., po czym – z uwagi na jej niepodjęcie przez adresata – została zwrócona do sądu. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału przesyłka ta została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 15 lipca 2022 r. Termin przewidziany przez prawo na uiszczenie wpisu od skargi upływał z dniem 22 lipca 2022 r. (piątek). Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 grudnia 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania.
W następstwie zaistniałych okoliczności, koniecznym stało się zatem wystosowanie wezwania z dnia 28 czerwca 2022 r., co spowodowało, że skarżąca została ponownie zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia.
W tym miejscu należy zauważyć, iż po myśli art. 73 § 1-4 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
W oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, Sąd ustalił, że przesyłka pocztowa, adresowana do skarżącej, zawierająca pismo z dnia 28 czerwca 2022 r., w którym sformułowano wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 grudnia 2021 r. była dwukrotnie awizowana, wpierw w dniu 1 lipca 2022 r., a następnie w dniu 11 lipca 2022 r., po czym, z uwagi na jej niepodjęcie przez adresata, została zwrócona do tutejszego sądu, tj. jej nadawcy. Z potwierdzenia odbioru dołączonego do ww. przesyłki, uzupełnionego następnie przez operatora pocztowego, wynika, że zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki w placówce operatora pocztowego, zostało pozostawione przez doręczającego w oddawczej skrzynce pocztowej adresata.
W świetle omówionej wyżej regulacji, wyrażonej w art. 73 § 4 P.p.s.a., przyjąć należało, że skutek doręczenia opisanej przesyłki nastąpił w dniu 15 lipca 2022 r., gdyż z tym dniem upłynął czternastodniowy okres, liczony od daty pierwszej awizacji (1 lipca 2022 r.), w którym możliwe było prawidłowe doręczenie przesyłki sądowej, zawierającej pismo z wezwaniem do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. W konsekwencji niezbędnym staje się stwierdzenie, że termin, do którego skarżąca mogła skutecznie usunąć brak fiskalny skargi, upłynął z dniem 22 lipca 2022 r. (piątek). W tym terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi. Wystąpienie tego braku uniemożliwia z kolei nadanie skardze dalszego prawidłowego biegu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.