Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą G. K. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie [...] zł oraz wysokość odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł od nie wpłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2000 r.
W dniu 21 listopada 2007 r. (data nadania) podatnik reprezentowany przez pełnomocnika, będącego doradcą podatkowym, złożył skargę na powyższą decyzję.
W trakcie rozprawy w dniu 8 kwietnia 2009 r. przewodniczący składu orzekającego zwrócił uwagę obecnemu pełnomocnikowi organu na istotę zagadnienia prawnego przedstawionego powiększonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt II FSK 59/09. Pełnomocnik organu odwoławczego wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Wobec powyższego, na podstawie postanowienia Sądu z dnia 8 kwietnia 2009 r., pismem z dnia 15 kwietnia 2009 r., zwrócono się do pełnomocnika strony skarżącej o złożenie oświadczenia, czy wobec treści postanowienia z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt II FSK 59/09, przedstawiającego do rozstrzygnięcia składowi 7 sędziów zagadnienia prawnego w przedmiocie upływu terminu przedawnienia płatności odsetek, przychyla się do wniosku pełnomocnika organu i również wnosi o zawieszenie postępowania w sprawie.
W odpowiedzi pełnomocnik strony skarżącej wniósł pismo z dnia 22 kwietnia 2009 r., w którym oświadczył, że przychyla się do wniosku pełnomocnika organu odwoławczego i również wnosi o zawieszenie postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W rozpoznawanej sprawie, wniosek taki złożony został zarówno przez pełnomocnika strony skarżącej jak i pełnomocnika organu odwoławczego. Wskazać przy tym trzeba, że rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, przedstawionego powiększonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt II FSK 59/09, będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania.
Sąd uznał ponadto, iż powyższy wniosek nie zmierza ani do obejścia prawa ani też do pozostawienia w obrocie prawnym aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na względzie Sąd, w oparciu o powołany wyżej przepis orzekł jak w sentencji postanowienia.