Uzasadnienie
W dniu [...]roku Dyrektor Izby Skarbowej w K. wydał postanowienie nr [...] utrzymujące w mocy zaskarżone przez "A" postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w C. z dnia [...]roku, nr [...] odmawiające uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W powyższym postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w K. "A" został pouczony o możliwości wywiedzenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, którą w myśl art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. "A" winien był wnieść w terminie 30 dni od doręczenia decyzji, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Powyższe ostateczne postanowienie zostało "A" doręczone w dniu [...]roku. Toteż ostateczny termin do złożenia skargi upłynął w dniu [...]roku, ponieważ jednak dzień ten przypadał na sobotę, a dzień następny był dniem ustawowo wolnym od pracy, jako złożoną z zachowaniem terminu należało uważać także skargą wniesioną do właściwego organu w dniu [...]roku.
W dniu [...] roku skarżący "A" nadał w Urzędzie Pocztowym datowaną na dzień [...]roku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. adresując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Powyższa skarga odebrana została przez Wojewódzki sąd Administracyjny w dniu [...] roku.
[...]roku skarga "A" została przesłana według właściwości do Dyrektora Izby Skarbowej w K., który odebrał ją [...]roku, po czym w dniu [...]roku przesłał skargę wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga "A" na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu.
W świetle dyspozycji art. 53 § 1 p.p.s.a., o którego treści skarżący został pouczony w wydanym przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. postanowieniu z dnia [...] roku, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym warunkiem skutecznego złożenia skargi zgodnie z dyspozycją 54 § 1 p.p.s.a. jest złożenie jej za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Konkludując, za skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego uważa się złożenie jej, czy to osobiście, czy też za pośrednictwem poczty, do organu, którego działanie jest przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie ostatecznego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie tylko czynność nadania skargi do Dyrektora Izby Skarbowej w K. można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Ponieważ jednak skarżący "A" wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach należy uznać, że została ona wniesiona bez wymaganego ustawą procesową pośrednictwa właściwego organu.
W niniejszej sprawie skarga "A" została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przekazana zgodnie z właściwością do Dyrektora Izby Skarbowej w K. w dniu [...]roku, tj. po terminie do jej wniesienia.
Na gruncie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie istnieje odpowiednik art. 65 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, czy też art. 170 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa, w świetle których podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Unormowanie takie jest wprawdzie zapisane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), której art. 98 stanowi, że w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. od dnia 1 stycznia 2004 roku), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie 30 dni, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym takie wniesienie skargi uważane było za dokonane z zachowaniem terminu, jednak utraciło ono moc z dniem 1 stycznia 2006 roku.
Brak więc w obecnym stanie prawnym analogicznych norm procesowych musi prowadzić do wniosku, że wniesienie skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu, w tym sądu, a także wniesienie skargi bezpośrednio do sądu obciąża stronę skarżącą ryzykiem nieprzekazania jej właściwemu do udzielenia odpowiedzi na skargę organowi w terminie do jej wniesienia. Termin ten uważa się bowiem za zachowany jedynie z chwilą złożenia lub nadania jej z pośrednictwem poczty do organu właściwego, w tym wypadku Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Ponieważ w niniejszej sprawie skarga nie została przekazana w ustawowym terminie nie można uznać że została w tym terminie skutecznie wniesiona.
Mając na uwadze powyższe ustalenia a także dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.