Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 listopada 2023 r. radca prawny M. S., powołując się na pełnomocnictwo udzielone przez K. K. (dalej w skrócie: "skarżący"), wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej orzekającej o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od września do listopada 2015 r. wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi. Do skargi dołączono dokument będący kopią poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa z dnia 1 lipca 2023 r.
Mocą zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I tutejszego Sądu z dnia 13 grudnia 2023 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wyjaśniono przy tym, że do skargi załączono jedynie kserokopię dokumentu pełnomocnictwa. Wezwanie Sądu (pismo z dnia 18 grudnia 2023 r.) doręczono pełnomocnikowi w dniu 2 stycznia 2024 r.
Wezwanie pozostało bez odpowiedzi do dnia dzisiejszego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Z art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone m.in. w art. 46 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Jednocześnie w myśl art. 37 § 1 omawianej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 P.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że nadesłany przy skardze dokument pełnomocnictwa jest fotokopią.
W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W omawianym przypadku, pomimo wezwania doręczonego stronie skarżącej w dniu 2 stycznia 2024 r., nie uzupełniono braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, a zatem termin zakreślony dla dopełnienia tych czynności upłynął bezskutecznie z dniem 9 stycznia 2024 r.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.