Uzasadnienie
Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, skarżący pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. wniósł o "zwolnienie z opłat sądowych w całości", dołączając do wniosku druk formularza PPF bez wypełnionej rubryki nr 4, określony przez niego jako "deklaracja ubóstwa". Stwierdził w nim, że jest osobą samotną, nieposiadającą majątku i – po utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych – nieuzyskującą żadnych dochodów.
Wykonując wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, skarżący nadesłał: zaświadczenie z dnia 21 grudnia 2013 r., że jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku, decyzje z dnia 17 stycznia 2014 r. przyznające mu pomoc społeczną w różnych formach (według nich skarżący zamieszkuje w innym mieście niż wskazał we wniosku, pozostaje też we wspólnym gospodarstwie domowym z inną osobą o jego nazwisku, która otrzymuje własne świadczenie emerytalne, ale także korzysta z pomocy społecznej) oraz paragon wystawiony przez aptekę i opiewający na kwotę 175,82 zł.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
W pierwszej kolejności stwierdzić wypada, że skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w rozumieniu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), obejmującym zwolnienie od opłat sądowych, chociaż nie wypełnił rubryki nr 4 urzędowego formularza, przeznaczonej dla sprecyzowania żądania. Wynika to jednoznacznie z treści pisma z dnia 23 grudnia 2013 r., do którego dołączono formularz, traktowany przez skarżącego jak oświadczenie o stanie majątkowym, a więc jak uzupełnienie czy nawet integralna część oświadczenia woli złożonego już w tym piśmie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przesłanka ta zachodzi w przypadku skarżącego, który jest bezrobotny i nie osiąga żadnych dochodów poza zasiłkami z pomocy społecznej. Te okoliczności są wystarczające dla przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dalszą kwestią pozostają nieścisłości związane z jego sytuacją rodzinną i mieszkaniową:
w świetle aktualnego zaświadczenia w sprawie bezrobocia skarżący w dniu złożenia wniosku mieszkał już pod innym adresem niż wskazany we wniosku, według zaś uzasadnień decyzji organu pomocy społecznej nie prowadzi samodzielnie gospodarstwa domowego. Nie zwiększa to bowiem możliwości płatniczych wnioskodawcy w stopniu umożliwiającym mu opłacenie opłat sądowych, zwłaszcza jeżeli zważyć, że osoba, z którą on obecnie zamieszkuje, również korzysta z pomocy społecznej.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.