Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E.K. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach jest decyzja wskazana w komparycji niniejszego postanowienia, którą utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji o określeniu wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie targowej w kwocie [...] zł wraz z odsetkami.
W piśmie procesowym z dnia 7 marca 2014 r. skarżąca wniosła "o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w administracji objętego tytułem wykonawczym [...]". Odnotowała, że w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego wystosowano dwa zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego na kwotę [...] zł skierowane do Urzędu Skarbowego w Z. i instytucji finansowej tj. A. W nawiązaniu do wskazanego wyżej pisma Sąd wyjaśnił skarżącej (patrz pismo z dnia 19 marca 2014 r.), że nie jest władny by orzec o ewentualnym wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego. Sąd pouczył skarżącą o tym, który z organów winien być odbiorcą takiego wniosku, jednocześnie wskazał, że na gruncie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") jest władny do zastosowania ochrony tymczasowej strony skarżącej przede wszystkim w odniesieniu do aktów administracyjnych, będących przedmiotem zaskarżenia.
W dalszej kolejności wyjaśniono skarżącej, że dla ewentualnego wstrzymania zaskarżonej w tej sprawie decyzji konieczne jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r. skarżąca ponownie zwróciła się do Sądu o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w administracji."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W punkcie wyjścia wyraźnie należy nakreślić zakres żądania skarżącej. Otóż w obecnie rozpoznanym wniosku, jak również we wcześniejszym piśmie z dnia 7 marca 2014 r., do którego Sąd uprzednio się ustosunkował, E.K. wniosła "o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego."
Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd nie ma jednakowoż kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 P.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, iż wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym Sąd nie jest uprawniony wstrzymać prowadzoną egzekucję, o której mowa we wniosku skarżącej.
Na gruncie złożonego w tej sprawie wniosku należy również odnotować, że z uwagi na precyzyjnie określony w nim zakres żądania, Sąd nie może w chwili obecnej podjąć jakichkolwiek rozważań w kontekście ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wszak orzekanie w tym względzie może mieć miejsce wyłącznie na wniosek skarżącej, a takowy do dnia dzisiejszego nie został przez nią sformułowany.
Należy w tym miejscu dodać, działając na podstawie art. 6 P.p.s.a., że kwestia wstrzymania postępowania egzekucyjnego, a przede wszystkim organów uprawnionych do wydania rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, jest uregulowana w art. 23 § 6 i art. 54 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.). Co znamienne, na co Sąd szczególnie zwraca uwagę skarżącej, przez pojęcie "wstrzymania postępowania egzekucyjnego" rozumie się - na gruncie art. 1a pkt 16 tej ustawy - wstrzymanie wykonania zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych, oraz niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych. Z nadesłanych przez skarżącą dokumentów wynika, że organem egzekucyjnym w pierwszej instancji jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. Oznacza to, że organem nadzoru, uprawnionym między innymi do ewentualnego wstrzymania postępowania egzekucyjnego, jest Dyrektor Izby Skarbowej w K. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.