Uzasadnienie
K. G. (dalej: skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
Pismem z dnia 29 stycznia 2020 r. skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z poźn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Analizując okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, iż skarżąca dokonała skutecznego cofnięcia skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, a jednocześnie, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające uznanie tegoż cofnięcia za niedopuszczalne.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.