Uzasadnienie
Interpretacją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Minister Finansów stwierdził, że stanowisko A Sp. z o.o. w K. przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów:
- - kosztów spotkań biznesowych, kolacji, śniadań prasowych, w sytuacji gdy spotkania te nie są elementem świadczonych przez spółkę usług - jest nieprawidłowe,
- - kosztów ww. spotkań w przypadku, gdy spotkania te są elementem świadczonych przez spółkę usług - jest prawidłowe.
Pismem z dnia 19 października 2013 r. A Sp. z o.o. w K., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, zaskarżyła wyżej wskazaną interpretację w części, w której jej stanowisko uznane zostało za nieprawidłowe.
Następnie organ, przekazując skargę do Sądu, złożył pismo z dnia 28 listopada 2013 r., w którym zawarł wniosek o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, wobec uwzględnienia skargi. Do pisma została załączona interpretacja indywidualna z dnia [...]r., nr [...]wydana w wyniku uwzględnienia skargi w całości i zmieniająca zaskarżoną interpretację we wskazanym zakresie, uznając stanowisko spółki za prawidłowe.
W piśmie z dnia 24 stycznia 2014 r. organ poinformował, że na interpretację indywidualną wydaną w wyniku uwzględnienia skargi spółka nie wniosła środków zaskarżenia. Do pisma załączono potwierdzenie odbioru tej interpretacji, z którego wynika, że została ona doręczona w dniu 2 grudnia 2013 r.
Uiszczono wpis od skargi w kwocie 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
W rozpoznawanej sprawie organ interpretacją indywidualną z dnia 28 listopada 2013 r., działając m.in. w trybie art. 54 § 3 ppsa, uwzględnił skargę w całości i zmienił zaskarżoną interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, uznając stanowisko wnioskodawczyni w zaskarżonym zakresie za prawidłowe. W konsekwencji takiego działania uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Stosownie z kolei do art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Koszty te obejmują koszty zastępstwa procesowego, uiszczony wpis od skargi oraz opłatę skarbową. Ustalając wysokość kosztów zastępstwa wzięto pod uwagę treść § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 490), zgodnie z którym w rozpatrywanej sprawie stawka minimalna wynosi 240 zł. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o wartość uiszczonego wpisu od skargi (200 zł) oraz opłaty skarbowej (17 zł).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 201 § 1 ppsa w związku z art. 54 § 3 ppsa, o kosztach Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.